بررسي الگوي تجويز دارويي توسط دندانپزشكان عمومي شهر رشت

رشت

مقدمه: بسياري از بيماري ها كه در حيطه كاري دندانپزشك قرار مي گيرند نياز به درمان دارويي دارند و از آنجائيكه نسخه بخش مهمي از مراحل درمان دارويي مي باشد بي تجهي نسبت به رعايت اصول نسخه نويسي مي تواند منجر به بروز مشكلاتي همچون درمان ناموفق شود. در مورد الگوي نسخه نويسي دندانپزشكان در ايران مطالعه ي كمي صورت گرفته است به طوري كه تنها در مطالعات محدودي از جمله شهر هاي رشت، تبريز و كرمان به تجويز آنتي بيوتيك ها توسط دندانپزشكان اشاره گرديده است . هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي الگوي تجويز دارويي توسط دندانپزشكان عمومي شهر رشت مي باشد. مواد و روش ها : اين مطالعه به صورت تحليلي _ مقطعي، 575.عدد نسخه را كه به صورت تصادفي از ميان نسخه هاي بيمه ي تامين اجتماعي شهر رشت انتخاب شده بود انجام پذيرفت. داده‌هاي هر نسخه از قبيل، سن بيماران، جنسيت، تعداد داروها در هر نسخه، فرم دارو، نام دارو، مقدار دوز، مدت استفاده، روش استفاده، گروه داروها و جنسيت دندان‌پزشك طي يك پرسشنامه ثبت شدند و در نهايت با نرم افزار SPSS نسخه 24 تجزيه و تحليل شدند. جهت بررسي نرمال بودن گروها از آزمون شاپيروويلك و يا كلموگروف اسميرنوف و براي بررسي نرمال بودن از روش توصيفي از شاخص هاي كشيدگي و چولگي استفاده شد. براي بررسي ارتباط هر كدام از متغيرهاي اصلي با جنسيت در صورت برقراري فرض هاي مربوطه از كاي دو و در صورت عدم برقراي فرض ها از آزمون فيشر استفاده شد. سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها : متوسط اقلام دارويي در هر نسخه 79/2 بود. 89/98% از داروها با نام ژنريك تجويز شده بودند. 69/96 % از نسخه ها حاوي حداقل يك آنتي بيوتيك بودند و 08/38 % حاوي دارو هاي تزريقي بودند. آنتي بيوتيك ها و پس از آن ضد التهابي غيراستروييدي شايعترين داروهاي تجويزي بودند. متوسط تعداد داروي تجويزي و تعداد آنتي بيوتيك تجويزي در هرنسخه، در نسخه دندانپزشكان زن نسبت به نسخه دندانپزشكان مرد مقادير كمتري را به خود اختصاص داده بود. شكل دارو، نام دارو،تعداد دارو، دوز دارو، فواصل مصرف دارو و راه تجويز دارو به ترتيب در 44%، 86/84 %، 43/18 %، 26/42 %، 04/65 %، 08/98 % از نسخه ها داراي خطا بود. دندانپزشكان زن در نسخه ي مورد تجويز خود در شاخص هاي شكل دارو ، فاصله بين مصرف دارو نسبت به دندانپزشكان مرد خطاي بيشتري داشتند. نتايج: اين مطالعه نشان مي دهد كه چند دارويي و تجويز بيش از حد آنتي بيوتيك ها در نسخه ي دندانپزشكان عمومي اين شهر بالا مي باشد. خطا در تمامي شاخص ها ي مورد ارزيابي تا حدودي مشهود بود. همه ي اين موارد نشان مي دهد كه هنوز هم تا حدودي نسخه نويسي به صورت غيرمنطقي در ميان دندانپزشكان عمومي اين شهر وجود دارد كه آموزش هاي مداوم دندانپزشكي مي تواند كيفيت نسخه نويسي را بهبود بخشيده و به دنبال آن خطاي نسخه نويسي را كاهش مي دهد. كليد واژه ها: نسخه ، دارو ، تجويز ، دندانپزشك، خطاهاي تجويز، خطاهاي نسخه نويسي

166991

علوم پزشكي گيلان