مقايسه اندازه گيري قند خون نمونه هاي شرياني و مويرگي در بيماران ديابتي تحت عمل جراحي قلب بستري در بخش ويژه بيمارستان حشمت شهر رشت سال 98

رشت

مقدمه: كنترل مناسب قند خون از عوامل مهم كاهش مرگ و مير و جلوگيري از بروز عوارض خطرناك در بيماران ديابتي دچار بيماري هاي حاد و بحراني است. از انجاييكه پرستاران مراقبت ويژه در تهيه نمونه و روش صحيح اندازه گيري و كنترل قند خون نقش مهمي دارند ، از اين رو استفاده از يك روش دقيق و كم عارضه در اين بخش ها همواره بحث برانگيز بوده است. مواد ور روش ها: اين مطالعه مقطعي تحليلي بر روي 73 بيمار ديابتي تحت عمل جراحي قلب بستري در بخش ويژه بيمارستان دكتر حشمت رشت در سال 98 انجام گرديد. در اين مرحله اطلاعات فردي – باليني نمونه ها با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته كه شامل 11 سوال بود، جمع آوري شد.و همچينين از هر بيمار سه نمونه قند خون در اولين ساعت پس از ورود به بخش آي سي يو گرفته شد. نمونه شرياني از كاتتر شرياني گرفته و يك قطره آن با دستگاه گلوكومتر caresense اندازه گيري شد و سپس بقيه نمونه بالافاصله به آزمايشگاه مركزي فرستاده و با دستگاه اتوآناليزر هيتاچي 707 اندازه گيري شد. نمونه مويرگي هم در فاصله زماني كمتر از دو دقيقه از انگشت گرفته و با همان دستگاه گلوكومتر اندازه گيري شد.نتايج نمونه هاي شرياني و مويرگي گلوكومتري با نمونه آزمايشگاه مقايسه شدند .داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 21 و شاخص هاي آماري توصيفي (ميانگين و انحراف معيار )وآزمون هاي آناليز واريانس تكراري، Bonferroni ،Mc-nemar و مدل رگرسيون خطي و نمودار Bland-Altman مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج : اكثريت نمونه هاي مورد پژوهش را مردان( 38/64 %) تشكيل ميدادند و ميانگين سن 0/3±8/36 بود. داراي اضافه وزن( 47/42 %)، غير سيگاري( 01/63 %)،با سابقه فشار خون( 53/57 % ) ، EF بالاي 40 درصد ( 9/58 %)و اكثريت نمونه ها تحت عمل CABG (9/99 %) قرار داشتند و همه نمونه ها قبل از عمل انسولين دريافت نمي كردند.ميانگين قدر مطلق اختلاف قند خون شرياني گلوكومتري و آزمايشگاه 16/13 ± 12/11 و قند خون مويرگي و ازمايشگاه 43/17 ± 96/18 و شرياني گلوكومتري و مويرگي93/78 ± 15/17 بود كه در مقايسه با تست value=0 ميانيگين قدر مطلق سه روش اختلاف اماري معني داري داشت.(P<0/001) و قند خون مويرگي اختلاف بيشتري را نسبت به قند خون شرياني گلوكومتري نشان داد. ميزان درستي روش شرياني گلوكومتري بر اساس سازمان استاندارد سازي (ISO) 5/94 درصد و روش مويرگي 89درصد نسبت به آزمايشگاه بود. مجموع ميزان خطاي دو روش از 20درصد كمتر بود. همچنين، هر دو روش تمايل به براورد بيشتري نسبت به ازمايشگاه داشتند كه در روش مويرگي بيشتر بود. نتيجه گيري: يافته ها نشان داد كه قند خون شرياني گلوكومتري نسبت به مويرگي قابل اعتماد تر است. با توجه به ميزان درستي و خطاي كمتر از 20درصد دو روش بر اساس ISO كه در بيماران با قند خون بالاي 75 ميلي گرم بر دسي ليتر قابل چشم پوشي است، مي توان از هر دو روش در بيماران ديابتي تحت جراحي قلب استفاده نمود و روش شرياني ارجح تر است. كليد واژه ها: ديابت شيرين، قند خون، جراحي قلب، گلوكومتري

167166

علوم پزشكي گيلان