بررسي فراواني انفاركتوس حاد ميوكارد در بيماران مراجعه¬كننده به بيمارستان حشمت رشت در زمان بروز بيماري COVID-19 و مقايسه آن با سال گذشته

رشت

زمينه: بيماري هاي قلبي- عروقي يك معضل بهداشتي جهاني هستند و شايع¬ترين علل مرگ در بيشتر كشورهاي جهان از جمله ايران و از علل مهم از كارافتادگي در بين جوامع بشري است. در كشور ايران ميزان بروز بيماري¬هاي قلبي عروقي در حال افزايش است و اولين علت مرگ و مير در افراد بالاي 35 سال مي¬باشد. طبق جديدترين آمار وزارت بهداشت ايران3/39 درصد مرگ¬ها در كشور ناشي از بيماري¬هاي قلب و عروق است كه از اين مقدار 5/19 درصد به علت سكته قلبي است. با افزايش ميزان شيوع عفونتي در جامعه مانند COVID-19 نگراني¬ها و استرس و اضطراب¬ها به¬دنبال آن مي¬تواند بخش¬هاي سيستم مراقبت¬هاي بهداشتي از جمله مراقبت از انفاركتوس قلبي تاثيرگذار باشد. هدف: هدف از مطالعه حاضر تعيين تاثير شيوع بيماري COVID-19 بر فراوني بيماران با تشخيص قطعي انفاركتوس ميوكارد قلبي را با بيماران با همين تشخيص با سال گذشته در اين طيف زماني با هم ديگر مي¬باشد. روش اجرا: مطالعه حاضر از حيث هدف كاربردي و از حيث روش مطالعه از نوع تحليلي- مقطعي مي¬باشد. جامعه پژوهش كليه بيماران با تشخيص انفاركتوس ميوكارد مراجعه¬كننده به بيمارستان حشمت رشت بود. نمونه¬هاي پژوهش به روش در دسترس و بصورت سرشماري، مطابق با معيارهاي ورود وارد مطالعه شدند. در اين مطالعه بيماران با تشخيص قطعي انفاركتوس ميوكارد (با تاييد متخصص قلب و عروق)كه در اين مركز تحت درمان مداخله اوليه كرونر از راه پوست(PPCI) و ترمبوليتيك تراپي از اسفند 98 تا فروردين99 با همين تشخيص بيماري با بيماران مراجعه¬كننده مورخ اسفند 97 تا فروردين 98 مورد بررسي قرار گرفت. بيماران از نظر اطلاعات فردي اجتماعي (سن، جنس، تحصيلات و....)، يافته¬هاي انژيوگرافي (تعداد رگ درگير، رگculprit، شدت تنگي عروق)، انواع تشخيص انفاركتوس (اينفريور، آنتريور، پوستريور، لترال، اكستنسيو، RV)، تعداد مراجعين انفاركتوس و ابتلا به بيماري¬هاي مزمن مثل پرفشاري خون/ ديابت/ سرطان/ ساير مورد بررسي قرارگرفتند. جهت تجزيه و تحليل نتايج از آزمون¬هاي توصيفي و تحليلي استفاده شد و از نرم¬افزار spss نسخه 24 استفاده شد. سطح معناداري در تمام آزمون¬ها 05/0 درنظر گرفته شد. يافته¬ها: طبق داده¬هاي موجود مشخص شده است كه 119 نفر (81 درصد) افراد شركت¬كننده در پژوهش مرد و باقي افراد زن بوده¬اند. همچنين ميانگين سني كل افراد مورد پژوهش 13/11±07/59 سال بود. از بين كل افراد مورد بررسي در دوره اسفند 98 تا فروردين 99 كه 55 نفر بودن همزمان با شيوع كرونا 17 نفر (9/30 درصد) به COVID-19 مبتلا شده بودند. كل بيماران با تشخيص قطعي انفاركتوس ميوكارد قلبي در دو دوره زماني ( اسفند97 تا فروردين 98) و (اسفند 98 تا فروردين 99) مورد بررسي قرار گرفت كه از نظر آماري تفاوت معنادار بين دو دوره بررسي شده مشاهده شد (001/0>P). همچنين نتايج به دست آمده نشان دادند كه شيوع بيماري COVID-19با ميزان بيماران با تشخيص قطعي انفاركتوس ميوكارد قلبي برحسب سن و ابتلا به ديابت ارتباط وجود داشت (05/0>P). در حالي¬كه بين شيوع بيماري COVID-19با ميزان بيماران با تشخيص قطعي انفاركتوس ميوكارد قلبي برحسب نوع MI و نوع آنژيوگرافي، رگ درگير در سكته قلبي و وضعيت بيمار در زمان ترخيص، ابتلا به پرفشاري خون، جنسيت و مصرف سيگار ارتباط معناداري مشاهده نشد (05/0<P). نتيجه¬گيري: نتايج بدست آمده از اين مطالعه بيانگر اهميت كنترل انتشار بيماري COVID-19 بوده تا بيماران با دغدغه كمتري بتوانند به بيمارستان¬ها جهت درمان خود مراجعه نمايند. كليدواژه: انفاركتوس ميوكارد، بيماري قلبي عروقي، COVID-19

167195

علوم پزشكي گيلان