عنوان
بررسي يافته‌هاي اپيدميولوژيك، پاراكلينيكي و تصويربرداري بيماران مشكوك كوويد-19 بستري در واحد ICU بيمارستان هاي رازي و آريا و قائم رشت در اسفند 1398
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: با توجه به شمار بالاي مبتلايان به كوويد-19 و ظرفيت محدود سيستم درماني جهت مديريت بيماران بدحال، تشخيص بهتر صفات بيماري و شناسايي فاكتورهاي نشان دهنده فرم شديد بيماري، مي تواند جهت هدايت تصميم‌گيري در مورد تخصيص منابع مهم و محدود بكار گرفته شود. مطالعه حاضر اولين گزارش از واحد ICU در سه مركز ارائه دهنده خدمات به بيماران كوويد 19 در شهر رشت مي‌باشد و مشخصات دموگرافيك، باليني، ازمايشگاهي و تصويربرداري بيماران بدحال بستري در اين مراكز را مورد بررسي قرار مي‌دهد.
مواد و روش¬ها: اين مطالعه، يك مطالعه مشاهده اي گذشته نگر توصيفي مقطعي مي باشد كه روي 138 نفر از بيماران مشكوك به بيماري كوويد-19 بستري شده در بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان‌هاي رازي، آريا و قائم رشت در بازه زماني يكماه اسفند 1398 انجام شده است. روش نمونه گيري به صورت سرشماري و با استفاده اطلاعات به دست آمده از پرونده باليني بيماران بستري و با استفاده از سيستم اطلاعات بيمارستاني مي‌باشد. براي توصيف داده هاي كيفي از فراواني و درصد و براي توصيف داده‌هاي كمي از ميانگين و انحراف معيار استفاده شد. اين محاسبات از طريق نرم افزار SPSS نسخه 21 صورت گرفت.
نتايج: در اين مطالعه ميانگين سن بيماران شركت كننده 42/13 ± 88/62 سال و ميانگين وزن 91/13 ±80/74 كيلوگرم بود. شايع‌ترين علائم بيماران بستري در ICU تنگي نفس(51/85%) ، تب (39/67%) ، سرفه (62/53%) بوده و در بررسي علائم حياتي بيماران در بدو ورود، 92% بيماران اشباع اكسيژن خون كمتر از 93درصد داشتند. 73% بيماران تاكي پنه و 75% موارد تب دار بودند. ديابت (7/34%)، فشار خون بالا (6/32%)، بيماري مزمن قلبي (8/31%) از بيماري‌هاي زمينه‌اي شايع بوده است. ميانگين طول مدت بستري بيماران 35/7 ±61/8 روز بود. در اين مطالعه 8/86% از موارد آزمايش RT-PCR انجام شده، مثبت گزارش شد. ميزان مرگ و مير 58/90 % بود و 06/84 % بيماران تحت تهويه مكانيكي تهاجمي قرار گرفتند. براي 77/63% بيماران درمان آنتي وايرال و همه بيماران آنتي‌بيوتيك تراپي انجام شد و اكثر بيماران مكمل ويتامين دي، سي و آ دريافت كردند. همه بيماران، در تصويربرداري شواهد درگيري ريه به نفع كوويد-19 داشتند. در يافته هاي آزمايشگاهي روز اول بستري، افزايش مقدار LDH (94 %) ، ESR (92 %) و CRP مثبت (85 %) ، لنفوپني (70%) و افزايش نوتروفيل (83%) رؤيت شد كه تا روز آخر بستري باقي ماند و در سير بستري بيماران دچار لكوسيتوز (60%)، افزايش BUN (73%) و Cr (66%) شدند. در ABG اول بيماران افت ميانگين PO2 و O2Sat و در تفسير ABG اغلب بيماران اسيدوز مشاهده شد.
نتيجه¬گيري: تعداد موارد ابتلا به كوويد-19 و مرگ ناشي از آن، همچنان در حال افزايش است. بيشتر بيماران با تظاهرات شديد بيماري، داراي سن بالا، سابقه بيماري، علائم تنگي نفس، سرفه و تب و درگيري وسيع ريه در تصويربرداري مي باشند و علي رغم انجام تهويه مكانيكي، درمان دارويي و تجويز مكمل ها، ميزان مرگ و مير بيماري بالا بوده است. نتايج به دست آمده از اين مطالعه مي تواند در تعيين جامعه خطر و آگاه سازي جامعه و كمك به سيستم درماني جهت شناسايي و كنترل بيماران با ريسك بالاي ابتلا به فرم شديد كوويد- 19 و برنامه‌ريزي براي ارائه خدمات درماني و مداخلات پيشگيرانه به كار گرفته شود.
واژه هاي كليدي: كوويد-19 ، واحد مراقبت‌هاي ويژه، تظاهرات باليني، عوامل خطر
شماره ركورد
167206
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان