مقايسه فراواني ميزان رعايت پروتكل بهداشتي در پيشگيري از Covid-19 در دو گروه افراد شاغل در مراكز درماني و افراد عادي جامعه

رشت

چكيده مقدمه: كوويد 19 يك نوع سندرم تنفسي حاد است كه باتوجه به شيوع و مرگ و مير بالا و نبود واكسن و درمان مناسب براي آن، رعايت پروتكل بهداشتي مهم¬ترين نقش را در كنترل اين بيماري دارد. از اين¬رو هدف از اين مطالعه بررسي مقايسه¬ي فراواني ميزان رعايت پروتكل بهداشتي در پيشگيري از COVID-19 در دو گروه افراد شاغل در مراكز درماني و افراد عادي جامعه مي-باشد. روش اجرا: در اين مطالعه ي مقطعي تحليلي افراد به¬صورت تصادفي از دو گروه كاركنان بهداشتي و افراد عادي جامعه انتخاب و وارد مطالعه شدند. اطلاعات به¬صورت پرسشنامه آنلاين و مصاحبه¬ي حضوري تكميل شد. نتايج: در اين مطالعه 246 فرد عادي و 216 نفر از كاركنان بهداشت مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين سني افراد عادي 16/10 ± 53/35 و ميانگين سني كاركنان بهداشت 74/8 ± 16/34 سال بود. اثر متغيرهاي سن، جنسيت، سطح تحصيلات، شغل، تماس با فرد مشكوك درگروه افراد عادي ،ابتلا اعضا ءخانواده در گروه كاركنان بهداشت وسابقه مسافرت، در هردو گروه بر روي نمره رعايت پروتكل بهداشتي معنادار بود. اثر متغيرهاي محل زندگي، بيماري زمينه¬اي، مصرف دارو، ابتلا خود فرد وابتلاءيا فوت اعضاء خانواده معنادار نبود. نتيجه¬گيري: نمره رعايت پروتكل بهداشتي در كاركنان بهداشت بالاتر از افراد عادي است و در گروه افراد عادي، با افزايش سن نمره رعايت پروتكل بهداشتي افزايش و با افزايش سطح تحصيلات و تماس با فرد مشكوك كاهش مي¬يابد، در زنان بالاتر از مردان است. در هر دو گروه با سابقه¬ي مسافرت، كاهش مي¬يابد و با ابتلا خود فرد و ابتلا يا فوت اعضا خانواده رابطه¬اي وجود ندارد. كليدواژه: كوويد-19، پيشگيري،پروتكل بهداشتي

167222

علوم پزشكي گيلان