عنوان
بررسي مشخصات دموگرافيك، باليني و راديولوژيك افراد مبتلا به بيماريهاي بافت بينابيني ريه مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت 97-1392
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه و هدف: بيماري مرتبط با دستگاه تنفسي سومين عامل مرگ و مير و مسئول يك هفتم از مرگها در ميان مردم دنياست و ميليونها انسان در سراسر جهان از بيماريهاي مزمن ريوي رنج ميبرند. وجود چنين آماري مقابله با بيماريهاي دستگاه تنفس را به امري ضروري تبديل كرده است (1). بيماريهاي بافت بينابيني ريه (ILDs)، جزء بيماريهاي مهم ريوي محسوب ميشوند. ILD يا بيماريهاي منتشر پارانشيمي ريه (DPLD) مجموعهاي بزرگ و ناهمگون از بيش از 200 بيماري ريوي هستند كه با درجات متغير التهاب و فيبروز در پارانشيم مشخص شده و اغلب جزء بيماريهاي نادر ريوي دستهبندي ميگردند (2-4). در ILD به خاطر رسوب كلاژن و ايجاد فيبروز در بافت بينابيني ريه از خاصيت ارتجاعي آن كاسته ميشود و براي ايجاد تغيير حجم معيني در ريه نسبت به حالت طبيعي اختلاف فشار بيشتري لازم است.
مواد و روش: مطالعه حاضر بعد از دريافت كد اخلاق از كميته اخلاق دانشگاه علوم پزشكي گيلان و اخذ معرفينامه جهت بررسي پروندههاي بيمارستان اجرا شد. اطلاعات پروندهها و متغيرهايي مانند سن، جنس، وراثت، سطح تحصيلات، شغل، مصرف سيگار، يافتههاي آزمايشگاهي (CBC, diff، AST, ALT, ALP، BUN, Cr, U/A) و فاكتورهاي سرولوژيك (ANA, RF, Anti-CCP, Anti-Scl-70, Anti-Ro/SSA, Anti-La/SSB, Anti-ds DNA, Anti-Smith, Anti-RNP, ACA)، اكوكارديوگرافي، بيماريهاي همراه، داروهاي مورد استفاده، الگوهاي راديوگرافي (Septal thickening, Ground glass attenuation, Honeycomb change, Centrilobular nodules, Mediastinal Lymphadenopathy, Emphysema, Reticulation)، اسپيرومتري، وجود يا عدم گزارش پاتولوژي مطرح كننده ILD در فرم اطلاعاتي ثبت شد.
يافته¬ها: ميانگين سني بيماران مورد بررسي 78/14±95/56 با ميانه 50/56 سال (دامنه سني 15 تا 93 سال) بود. تعداد (7/56%) 170 بيمار مرد و بقيه زن بودند از نظر سطح تحصيلات، (0/53%) 158 بيمار بيسواد بوده يا تحصيلات زير ديپلم داشتند. درصد بالايي از بيماران مورد بررسي (7/47%)، خانهدار بودند شغل 59 بيمار (7/19%) كشاورزي و 24 بيمار (0/8%) كارگر ساختماني بود. درصد بالاتري از بيماران ساكن شهرستانهاي رشت، فومن، صومعهسرا، رودبار و تالش بودند. بررسي وضعيت مواجهه غيرشغلي نشان داد 160 بيمار (3/53%) در معرض مواجهه غيرشغلي قرار داشتند براساس شواهد اسپيرومتري بيمار موجود در پرونده، در 103 بيمار (3/34%) الگو از نوع انسدادي و در (7/65%) 197 محدود شونده بود. شايعترين علائم باليني در بيماران مورد بررسي؛ سرفه (0/66%)، تنگينفس (7/57 زمينه وراثت در بيماران با تشخيص ILD، در (7/22%) 68 موارد مثبت گزارش شد. براساس نتايج بدست آمده، (7/36%) 110 بيمار با تشخيص ILD داراي كسر تخليه نرمال بودند و بقيه موارد غير نرمال بودند.) و يافتهي غيرطبيعي در سمع ريه (3/25%) بود.
در ميان بيماريهاي همراه مورد بررسي، ساركوئيدوز (0/31%)، اسكلرودرمي (0/16%) و چرچ اشتراوس (0/6) در درصد بالاتري از بيماران با تشخيص ILD گزارش شد. در ميان 188 بيماري كه وضعيت UA در آنها گزارش شده بود؛ (7/20%) 39 مثبت بود. در ميان 158 بيماري كه وضعيت ANA در آنها گزارش شده بود؛ (4/18%) 29 مثبت بود. در مورد اطلاعات ثبت شده از وضعيت RF، (8/14%) 27 مورد مثبت بود. در مورد Anti-Scl-70 19 مورد (9/67%) و Anti-ds DNA 4 مورد (2/22%) مثبت بود. در مورد وضعيت علائم راديولوژيك بيماران، Septal thickening (7/42%)، Honeycomb change (3/25%)، Mediastinal Lymphadenopathy (0/24%) و Ground glass attenuation (3/20%) در درصد بالاتري از بيماران گزارش شده بود. در مواردي كه يافتههاي پاتولوژي موجود بود؛ ضخيم شدن ديواره آلوئولي، رسوب فيبروبلاست، نماي لانه زنبوري، فيبروز نسج بينابيني ريه در (3/71%) 186 بيمار و گرانولوم در بافت ريه و فيبروز منتشر سلولي در (2/22%) 58 بيمار گزارش شد.
نتيجه گيري: در اين پزوهش ارتباط معناداري بين ظهور بيماري در مردان سن بالا و سيگاري وجود داشت.هم چنين بيشتر افراد ساكن قسمت¬هاي مركزي استان بودند. بين بيماري¬هاي همراه نيز بيماري¬هاي ساركوئيدوز و بيماري¬هاي بافت همبند شيوع بيشتري داشتند.
شماره ركورد
167499
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان