بررسي اپيدميولوژي و پيامد هاي باليني سوختگي الكتريكي در بيماران بستري در مركز سوختگي ولايت رشت از سال هاي 1389 تا 1399

رشت

مقدمه: سوختگي ها بار بيماري قابل توجه اي دارند كه قابل پيشگيري مي باشد؛ يكي از مكانيسم هاي مهم سوختگي ناشي از جريان الكتريكي مي باشد كه به دليل مكانيسم سوختگي ، عوارض حاد و مزمني در اين نوع سوختگي مشاهده مي شوند كه در ساير علل سوختگي ايجاد نمي شوند. از جمله وظايف مراكز سوختگي پيشگيري است. پيشگيري اوليه يك رويكرد آموزشي جهت جلوگيري از اين دسته حوادث مي باشد . لذا هدف ما در اين مطالعه بررسي شيوع سوختگي هاي الكتريكي به صورت گذشته نگر به مدت 10 سال ، از سال 1389 تا 1399 در مركز سوختگي ولايت مي باشد به اين اميد كه بررسي شيوع اين نوع سوختگي در استان گيلان به شناخت بيشتر عوامل تاثير گذار و بهبود پيامد هاي باليني و تنظيم رويكرد هاي موثرتر در سياست گذاري هاي سلامت منطقه بيانجامد. مواد و روش: در يك مطالعه ي گذشته نگر، تمامي بيماراني كه به دليل جراحت هاي سوختگي الكتريكي در بازه ي زماني ابتداي فروردين 1389 تا ابتداي فروردين 1399 در مركز سوختگي ولايت بستري شده بوند، وارد مطالعه شدند. اطلاعات بيمارن از پرونده هاي بيماران در سامانه ي اطلاعات سلامت، استخراج شد. نتايج: درمجموع 271 بيمار وارد مطالعه شدند. از 271 بيمار مورد مطالعه 260 بيمار مرد و 11بيمار زن بودند. از نظر محل وقوع جراحت ، 78/59% شغلي و 22/40% غير شغلي بودند. 6/44% سوختگي با ولتاژ بالا بودند. پيامدهاي سوختگي شامل: 6/16% عوارض كليوي، 8/14 % عوارض قلبي، 17% عفونت، 18.5%دريافت خون و 9/8% نياز به تهويه مكانيكي داشتند و6/16% دچار سندرم كمپارتمان شدند.1/8% مواردآمپوتاسيون انجام شد. 6/9% موارد نياز به فلپ و 1/56% نياز به گرافت پوستي داشتند. 8/2% رد پيوند صورت گرفت. نتيجه¬گيري: وقوع بيشتر سوختگي الكتريكي در محيط هاي شغلي در مردان در سنين اشتغال با تحصيلات غيرآكادميك و وجود ارتباط معنادار ميان ولتاژ هاي بالا و اغلب پيامد هاي مطالعه شده ، نشان دهنده ي لزوم توجه بيشتر به امنيت شغلي و آموزش افراد در اين زمينه است.

176136

علوم پزشكي گيلان