بررسي تطبيقي آراء شريعتي و صالحي نجف آبادي درباره‌ي واقعه‌ي كربلا با تكيه بر آيات جهاد و تقيه

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

يكي از بحث‌هاي مهم در ميان دانشمندان شيعه و سني بحث،انگيزه و فلسفۀ قيام امام حسين است، گروهي از متتقدمان از جمله شيخ مفيد و سيد مرتضي و صالحي نجف آبادي از متاخرين بر اين باورند كه امام به انگيزۀ تشكيل حكومت اسلامي به سوي كوفه حركت كرد. وي معتقد بود كه تشكيل حكومت اسلامي براي امام مطلوب درجۀ اول بود و امام قصد داشت با حركت به سوي كوفه و تجهيز ارتشي مجهز بر عليه يزيد قيام كند كه با بدعهدي و پيمان شكني كوفيان مواجه شد.و بعد از اينكه پيشنهادات صلح آميزش از سوي ابن زياد رد شد شجاعانه جنگيد و به شهادت رسيد و به هيچ وجه به قصد شهادت به سوي كوفه حركت نكرد؛ و قبل از رسيدن به كربلا از شهادتش باخبر نبود. در مقابل اين نظريه، نظريۀ شريعتي است كه معتقد است امام به جهت مسئوليتي كه در قبال جامعه اسلامي داشت با علم و آگاهانه به استقبال مرگ رفت . تا با شهادتش رژيم امويان را رسوا و محكوم سازد. البته به نظر مي‌رسد كه اين دو انديشمند در شناخت هدف و نتيجه به خطا رفته‌اند،چون هدف امام هيچ يك از اين دو مورد نبود؛ منتها رسيدن به آن هدف مستلزم حركتي بود كه يكي از اين دو نتيجه را داشت. امام هدف خويش را اينگونه بيان مي‌دارد؛«اِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْاِصْلاحِ فِي اُمَّةِ جَدّي» و امام اين اصلاح را از طريق خروج كارساز مي‌داند يعني قيام عليه انحراف. و اين اصلاح در كلام امام مصداق امر به معروف و نهي از منكر است يعني امام براي احياي واجبي قيام كرد كه در زمان پيامبر نياز به عمل آن نبود اما در اين دوره بنابر انحرافات ايجاد شده در دين احياي آن ضروري بود.

176369

دانشگاه وليعصر رفسنجان

احمد قرآيي سلطان آبادي

علوم قرآن و حديث

محمد نجفي