عنوان
بررسي ارتباط ضريب هوشي و ميزان همكاري در استفاده از پلاك متحرك ارتودنسي در كودكان 12-8 ساله مراجعه كننده به كلينيك ارتودنسي پرديس بين الملل دانشگاه علوم پزشكي گيلان در زمستان 1398
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه: همكاري بيمار يك فاكتور ضروري در موفقيت درمان¬هاي ارتودنسي مي¬باشد و از طرف ديگر عدم همكاري بيمار از دستگاه¬هاي ارتودنسي يك مشكل اساسي در طول دوره درمان به حساب مي¬آيد. امروزه تحقيقات نشان داده¬اند كه درنظر گرفتن ابعاد عملكردي و روان¬شناختي (مثلIQ ) در بهداشت و درمان دهان و دندان امري بسيار حياتي مي¬باشد. بنابراين اين تحقيق با هدف بررسي ارتباط ميزان هوش بيماران ارتودنسي و ميزان همكاري آن¬ها در استفاده از پلاك ارتودنسي متحرك انجام شد.
مواد و روش‌ها: مطالعه¬ي حاضر از نوع توصيفي تحليلي است كه در سال تحصيلي 99-98 بر روي 78 بيمار 8 تا 12 ساله مراجعه كننده به كلينيك ارتودنسي پرديس بين¬الملل انزلي كه 2 ماه يا بيشتر از دريافت پلاك متحرك ارتودنسي¬شان گذشته بود، انجام شد. در اين مطالعه پس از اخذ رضايت¬نامه آگاهانه از كودكان و والدين آن¬ها، همكاري و هوش كودكان سنجيده شد. پرسشنامه همكاري (OPCS) شامل 9 سؤال بود كه همكاري بيماران ارتودنسي را از طريق بررسي شاخص-هايي مورد ارزيابي قرار مي¬دهد. تكميل اين پرسشنامه توسط يك ارتودنتيست و دانشجوي دندانپزشكي سال آخر در بخش ارتودنسي دانشكده دندانپزشكي و در همان روز ملاقات بيمار صورت گرفت. در اين پرسشنامه حداقل نمره همكاري صفر بود كه نشان دهنده عدم همكاري كامل بيماران و حداكثر نمره 36 مي¬باشد كه نشان دهنده همكاري كامل بيماران طي درمان ارتودنسي بود. هوش كودكان و نوجوانان توسط نرم¬افزار ريون سنجيده شد و كودك در مدت زمان مشخص به سوالات پاسخ داد. حدقل نمره هوش 70 و حداكثر 141 بود.
نتايج: ميانگين بهره¬ي هوشي آن¬ها 24/18±5/109 و ميانگين همكاري آن¬ها 05/3±92/32 از 36 بود. نتيجه آزمون اسپيرمن نشان داد ارتباط آماري معني¬داري بين همكاري با سن و همچنين بهره¬ي هوشي با سن وجود ندارد (05/0 P value>). باتوجه به نتيجه آزمون كاي اسكوئر دريافتيم كه ارتباط آماري معني¬داري بين همكاري با جنس، نوع مال اكلوژن و پلاك دريافتي وجود ندارد (05/0 P value>). همچنين در اين مطالعه، نتيجه آزمون كاي اسكوئر نشان داد ارتباط آماري معني¬داري بين ضريب هوشي با جنس و نوع مال اكلوژن و پلاك دريافتي وجود ندارد (05/0 P value>). درنهايت نتيجه آزمون اسپيرمن نشان داد بين همكاري و بهره¬ي هوشي همبستگي آماري مثبت معني¬داري وجود دارد (24/or=، 03/0P value=).
نتيجه‌گيري: براساس يافته¬هاي اين مطالعه بالا بودن بهره¬ي هوشي كودك تاثير مثبتي بر روي همكاري آن¬ها داشت. نتايج اين مطالعه مي¬تواند در تعيين و پيش¬بيني همكاري كودك براساس بهره¬ي هوشي به دندانپزشك كمك كند. لذا دندانپزشك مي¬تواند در طول درمان، سطح ارتباطات و نحوه¬ي درمان را تغيير دهد تا به نتيجه¬ي مطلوب درماني برسد.
شماره ركورد
179862
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان