عنوان
بررسي ارتباط بين اختلال نقص توجه بيش‌فعالي در اطفال و دريافت بيهوشي عمومي زيرچهار سال
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: برخي مطالعات نشان داده است كه مواجهه زودهنگام با داروهاي بيهوشي عمومي زمينه ساز اختلالات شناختي، هوشي و رفتاري در سنين بالاتر مي شود و ايمني بيهوشي عمومي در اوايل زندگي انسان مورد سوال قرار گرفته است. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين مواجهه كودكان زير 4 سال با بيهوشي عمومي و ابتلا به اختلال رفتاري بيش فعالي است.
روش: اين مطالعه مورد شاهدي در درمانگاه روانپزشكي اطفال بيمارستان شفا و كلينيك خصوصي نورولوژي اطفال انجام گرفت. در ابتدا موارد بيش فعالي تازه تشخيص داده شده جداسازي شد. با توجه به وجود زمينه ژنتيك در اين بيماري¬ها به ازاي هر كودك بيمار، يك خواهر يا برادر سالم نيز وارد طرح شد سپس پرسشنامه¬ايي طي يك مكالمه تلفني ده دقيقه¬ايي پر شد. در نهايت توزيع دريافت بيهوشي عمومي بين موارد بيمار و سالم مقايسه شد.
نتايج: 210 كودك مورد بررسي قرار گرفتند. سابقه مواجهه در گروه مورد 19% و در گروه شاهد8/3% به دست آمد. بين دو گروه مورد و شاهد از لحاظ سن (001/0=p)، جنس (001/0>p)، سابقه دريافت بيهوشي (001/0=P)، تعداد دريافت بيهوشي (001/0=p) و زمان دريافت بيهوشي (004/0=p) تفاوت معناداري وجود داشت. بررسي چند متغيره نشان داد كه متغيرهاي سن، جنس (پسر) پيشگويي¬كننده معني¬دار ابتلا به ADHD مي باشند (97/0 -87/0 CI95%)92/0:OR و (93/5-63/1 CI95%) 11/3 :OR. مقادير P به ترتيب (003/0 و 001/0).
نتيجه گيري: ارتباط معني داري بين مواجهه زودهنگام با بيهوشي عمومي با اختلال رفتاري بيش فعالي مشاهده شد. قطعا براي تاييد اين نتايج نياز به مطالعات اينده نگر با طراحي آينده نگر مي¬باشد.
شماره ركورد
179875
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان