عنوان
بررسي شيوع عفونت كلستريديوم ديفيسيل در بيماران مبتلا به اسهال بيمارستاني و تعيين ريبوتيپ آن¬ها در بيمارستان¬هاي بعثت و توحيد سنندج در سال¬هاي 98-1397 (بخشي از مطالعه مقطعي چند مركزي كشوري)
نويسنده اصلي
منير، محراب
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: عفونت كلستريديوم ديفيسيل شايعترين علت اسهال بيمارستاني، از علل مهم اسهال ناشي از آنتي‌بيوتيك و تقريبا علت تمام موارد كوليت غشاي كاذب در بزرگسالان و كودكان مي‌باشد. در سال‌هاي اخير شيوع و شدت عفونت كلستريديوم ديفيسيل افزايش يافته است كه موجب افزايش ناخوشي و مرگ‌و‌مير و افزايش ضريب اشغال تخت‌هاي بيمارستاني شده است. هدف مطالعه ي حاضر تعيين شيوع عفونت كلستريديوم ديفيسيل در مدفوع بيماران مبتلا به اسهال بيمارستاني در بيمارستان هاي بعثت و توحيد سنندج در سال هاي 98-1397 مي‌باشد.
مواد و روشها: اين مطالعه يك مطالعه توصيفي مقطعي بود كه با انتخاب 108 نفر از بيماران بستري در بيمارستان‌هاي بعثت و توحيد كه مبتلا به اسهال بيمارستاني شده بودند، با رعايت معيار‌هاي ورود و خروج انجام پذيرفت. اطلاعات بيماران در پرسش‌نامه‌ها ثبت گرديد. از همه بيماران نمونه مدفوع گرفته شد. DNA نمونه‌ها پس از ارسال به آزمايشگاه استخراج گرديد. نوبت اول PCR بر روي تمامي نمونه‌ها جهت تشخيص وجود عفونت كلستريديوم ديفيسيل و نوبت دوم بر روي نمونه‌هاي مثبت جهت بررسي توكسين‌ها انجام پذيرفت. با استفاده از نرم‌افزار‌ها و تست‌هاي آماري اطلاعات مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته‌ها: در مطالعه حاضر تعداد 108 بيمار مورد مطالعه قرار گرفتند كه ميانگين سني آن‌ها 44/20 ماه كه تقسيم‌بندي بيماران در گروه‌هاي سني مختلف به ترتيب زير است: 5/43% بيماران در گروه سني صفر تا دوازده ماه، 8/39% در گروه سني 13 تا 24 ماه، 2/10% در گروه سني 25 تا 60 ماه و 5/6% بيماران در گروه سني بيشتر از 60 ماه بودند. 3/34% افراد مورد مطالعه دختر و 7/65% پسر بودند. در رابطه با فراواني عفونت كلستريديوم ديفيسيل در بيماران مورد مطالعه نتايج بدين صورت بود كه 3/9% افراد مثبت بودند كه از اين ميان 8/2% توكسين‌زا و 5/6% فاقد توكسين بودند و هيچكدام از موارد مثبت مولد توكسين Binary نبودند.
نتيجه‌گيري: از اين مطالعه اين نتيجه به دست آمد كه شيوع ابتلا به عفونت كلستريديوم ديفيسيل در بيماران مبتلا به اسهال 3/9% است كه از اين ميان 5/6% فاقد ژن‌هاي tcdA و tcdB و 8/2% داراي هر دو ژن مذكور هستند. از ميان متغير‌هاي مورد بررسي تنها متغيري كه بر ابتلا يا عدم ابتلا به عفونت كلستريديوم ديفيسيل تاثير گذار است، تعداد دفعات اسهال در روز مي‌باشد. بدين صورت كه با افزايش تعداد دفعات اسهال در روز شانس ابتلا به عفونت كلستريديوم ديفيسيل كاهش مي‌يابد.
كلمات كليدي: عفونت كلستريديوم ديفيسيل، اسهال بيمارستاني، اسهال ناشي از آنتي‌بيوتيك، كوليت غشاي كاذب
شماره ركورد
179891
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
جعفر سلطاني، فرشته فاني