بررسي فراواني تغييرات ناخني غيرعفوني در بيماران مراجعه كننده با شكايت هاي ناشي از درگيري ناخن به درمانگاه هاي پوست دانشگاه علوم پزشكي گيلان در زمستان سال 1398

بندرانزلي

مقدمه: طيف گسترده¬اي از تغييرات ناخن، مي¬توانند در زمينه بيماري¬هاي سيستميك و پوستي اتفاق بيافتند. براي ارزيابي تغييرات ناخني بايد با طبقه¬بندي اين تغييرات آشنايي داشته باشيم. بنابراين افتراق بين تغييرات نرمال و غيرنرمال ناخن و افتراق آن¬ها از بيماري¬هاي ناخن، هم براي تشخيص يك بيماري و هم براي درمان آن مفيد مي¬باشد. با اين حال ناخن¬ها كه يكي از ساختارهاي قابل دسترس بدن براي معاينه مي¬باشد، اغلب از ديد پزشكان دور مي¬ماند. مواد و روش¬ها: مطالعه پيش رو يك مطالعه توصيفي/ تحليلي مي¬باشد. در اين مطالعه تمامي بيماران مراجعه¬كننده به درمانگاه¬هاي رازي و بعثت، كه شكايت اصلي آن¬ها درگيري ناخن مي¬باشد، در طي يك بازه 3 ماهه (ابتداي دي ماه تا انتهاي اسفند ماه سال 1398) مورد بررسي قرارگرفته¬اند. در طي بررسي بيماران، بيماراني كه شكايت ناخني غيرعفوني داشتند، توسط پزشك درماتولوژيست وارد مطالعه شدند. اطلاعات بيماران اعم از جنسيت، سن، شغل، سابقه بيماري قبلي، سابقه تروما، سابقه داروهاي مصرفي و نوع تغييرات ناخن در چك¬ليستي محقق ساخته، ثبت گرديدند. بعد از جمع¬آوري اطلاعات، داده¬ها در برنامه SPSS وارد شده و مورد تحليل و بررسي قرار گرفتند. يافته¬ها: در كل 2665 بيمار مورد بررسي قرار گرفته¬اند كه در 53 بيمار (2/2 درصد) با شكايت درگيري ناخن وارد مطالعه گرديدند، از اين ميان 1/32 درصد (17 نفر) مرد و 9/67 درصد (36 نفر) زن بودند. ميانگين سني شركت-كنندگان برابر 55/16±88/37 سال مي¬باشد. بيشترين تغييرات ناخني در اين مطالعه Onycholysis و Discoloration مي¬باشد. 60/56 درصد (30 نفر) از بيماران فقط درگيري در ناخن¬هاي دست، 64/22 درصد (12 نفر) فقط درگيري در ناخن¬هاي پا و 75/20 درصد (11 نفر) درگيري در ناخن¬هاي دست و پا به صورت هم زمان داشتند. به طور كلي فراواني تغييرات مشاهده شده در بين زن¬ها بيشتر از مردها بوده است، با اين حال تفاوت مشاهده شده از نظر آماري معني¬دار نمي¬باشد. تغييرات ناخني در بين افراد خانه¬دار و سپس دانش¬آموزان/ دانشجويان بيشتر از گروه¬هاي ديگر بود، كه تغيير مشاهده شده از نظر آماري معني¬دار نبوده است. بيشترين تغييرات ناخن در گروه سني 25 تا 40 سال مشاهده گرديده است كه اين يافته از نظر آماري معني¬دار است. تغييرات ناخني در بين بيماراني كه سابقه بيماري قبلي يا سابقه تروما نداشته¬اند بيشتر از بقيه گروه¬ها بوده است، كه تفاوت مشاهده شده از نظر آماري معني¬دار نبوده است. نتيجه¬گيري: بررسي تغييرات ناخن و ارتباط آن با عوامل زمينه¬اي، آگاهي از ميزان شيوع و طبقه¬بندي اين تغييرات، براي تشخيص و درمان بيماري¬هاي زمينه¬اي امري مهم مي¬باشد. شناسايي گروه¬هاي مستعد تغييرات ناخن و غربالگري اين افراد در معاينات باليني مي¬تواند به شناسايي و پيشگيري از عوامل زمينه¬اي كه باعث اين تغييرات مي¬شوند، كمك كند. لازم مي¬باشد پزشكان با تغييرات شايع ناخني آشنا باشند و در معاينات روتين به بررسي ناخن¬ها نيز بپردازند.

179908

علوم پزشكي گيلان