بررسي متوسط زماني Onset-to-door وDoor-to-balloon در بيماران STEMI مراجعه كننده به بيمارستان هاي توحيد سنندج و شهيد رجايي تهران در سال هاي 1395 تا 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: بيماري هاي ايسكميك قلبي دومين علت شايع مرگ در جهان است. سكته حاد قلبي(AMI ) به آسيب ميوكارد (افزايش سطح تروپونين قلبي) همراه با نكروز و علائم باليني همراه گفته مي شود. از روش هاي درماني ري پرفيوژن سريع با آنژيوپلاستي اوليه (PPCI) مي باشد كه معيار فاصله زماني ورود بيمار به بيمارستان تا بازكردن بالن براي بازگشت جريان خون در شريان مسدود(DBT ) مي باشد كه معياري براي سنجش كيفيت عملكرد بيمارستاني است. مواد و روشها: اين مطالعه ي توصيفي تحليلي در بيماران AMI كه در سال هاي 95 الي 98 به بيمارستان توحيد سنندج و شهيد رجايي تهران مراجعه نموده و آنژيوپلاستي شدند، انجام شد و اطلاعات دموگرافيك و مدت ثبت شده از نظر زمان شروع علائم، زمان ورود به بيمارستان و انجام آنژيوپلاستي ثبت شده و شاخص هاي Door-to-onset time وDoor-to-balloon time بررسي شد. يافته ها: در 600 بيمار مردان به ترتيب با 88% و 80% در بيمارستان شهيد رجايي و توحيد و زنان 12% و 20% بودند. ميانگين DBT در توحيد به طور معناداري بيشتر از شهيد رجايي است(P<0.001). اختلاف ميانگين كارگذاري بالون در كمتر از 40 سال و افراد 50 الي 70 سال معنادار است(P<0.001). مقايسه ميانگين DBT براساس شريان مرتبط با Infarct در سه رگ LAD ، LCX ، RCA در شهيد رجايي كمتر از توحيد بوده كه براي شريان LAD معنادار بوده است(P<0.001). نتيجه گيري: زمان شروع علائم تا بستري در بيمارستان توحيد كمتر بوده اما زمان بستري تا بالون گذاري در بيمارستان شهيد رجايي يعني شاخص DBT در بيمارستان شهيد رجايي كمتر بود. كلمات كليدي: بيماري ايسكميك قلبي، آنژيوپلاستي، Door to Balloon

180054

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

نوشين هادي زاده