ارزيابي شدت و ناحيه آناتوميك آسيب ريوي و ارتباط آن با سطح ct در real-time PCR بيماران كوويد-19 در بيمارستان رازي رشت از اسفند98 لغايت مرداد 99

رشت

مقدمه و اهداف: بيماري COVID-19 با حمله ويروس SARS-CoV-2 به ريه¬ها و پاسخ ايمني بدن به عفونت آغاز مي¬شود. از روش¬هاي شناسايي و تشخيص COVID-19 انجام CT Scan از قفسه سينه و همچنين RT-PCR مي¬باشد. ارتباط ميان شدت تخريب در بافت ريه و ميزان لود ويروس در تشخيص و درمان بيماري و جلوگيري از مرگ و مير و يا انتقال بيماري بسيار حائز اهميت است. مطالعه حاضر بر روي 100 بيمار بستري در بيمارستان رازي از اسفند 98 تا مرداد 99 انجام شد. مواد و روش¬ها: ابتدا سي تي اسكن بيماران جهت تعيين شدت تخريب بافت ريه و لوب¬هاي درگير در عفونت بررسي شد. سپس نتايج تست¬هاي آزمايشگاهي از جمله ESR، CRP، لنفوسيت، آزمايش RT-PCR، ميزان لود ويروس يا عدد ct در اين بيماران و ارتباط هر يك با شدت تخريب ريه مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: در بررسي سي تي اسكن، ميزان تخريب لوب هاي فوقاني، مياني وتحتاني ريه راست به ترتيب 77 ، 76 و 78 درصد و ميزان تخريب لوب هاي فوقاني و تحتاني ريه چپ به ترتيب 74 و 79 در صد بود. 29 درصد از بيماران داراي ct زير 25 و نيز 71 درصد از بيماران داراي ct بالاتر از 25 بودند. ميزان CRP در 86 درصد از بيماران مثبت بود. همچنين 8 درصد بيماران ESR در محدوده نرمال و 71 درصد بيماران لنفوپني داشتند. بطور كلي بين شدت تخريب بافت ريه و ميزان ct، CRP، ESR (بجز لوب مياني كه معني داربود) و لنفوسيت ارتباط معني داري مشاهده نشد. نتيجه¬گيري: شدت تخريب بافتي در بيماران كوويد 19 به عوامل مختلف از جمله سن، جنس و بيماري زمينه¬اي بستگي دارد و سطح ct يا ميزان لود ويروس ارتباط معني داري با شدت تخريب ندارد. كليدواژه: كوويد 19، سي تي اسكن، Real-Time PCR، آزمايشات پاراكلينيكي

180353

علوم پزشكي گيلان