بررسي مشخصات ضربه به سر در مجروحين عابر پياده مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني پورسينا در سال 1398

بندرانزلي

زمينه: آســيب¬هاي ضربــه بــه ســر ناشــي از تصادفــات عابرين پياده يــك علــت مهــم در آمــار بالاي مــرگ و ميــر در ايــن ســال¬ها بــوده اســت. اهداف: هدف از انجام اين مطالعه تعيين مشخصات ضربه به سر در تصادفات عابرين پياده مراجعه¬كننده به مركزآموزشي- درماني پورسينا در سال¬هاي 1398 بود. روش‌ها: اين مطالعه يك مطالعه¬ي توصيفي-مقطعي و گذشته¬نگر مي¬باشد. نمونه¬ها شامل تمام عابرين پياده دچار ضربه به سر كه به مركز-آموزشي و درماني پورسيناي شهر رشت مراجعه يا انتقال يافته¬اند. براساس سرشماري انجام¬شده 1061 نمونه تصادف عابر پياده در سيستم HIS بيمارستان پورسينا ثبت گرديده كه مطالعه شد. معيارهاي خروج از مطالعه شامل عابرين پياده¬اي كه تروماي سر نداشته¬اند و بيماراني كه پرونده آن¬ها در سيستم ثبت و يا پرونده خيلي ناقص ثبت¬شده بودند. بعد از اخذ كد اخلاق دانشگاه علوم پزشكي گيلان، محقق از مركز تحقيقات تروماي جاده¬اي مجوز استفاده از داده-هاي ثبت¬شده در تصادفات عابرين پياده را كسب نمود و سپس متغيرهاي ثبت¬شده در تصادفات عابريني كه دچار تروماي سر شده اند را در فايل اكسل دريافت نموده و براي به دست آوردن برخي از متغيرهايي كه در سيستم ثبت وجود ندارد ولي جز اهداف مطالعه حاضر مي¬باشد اقدام به پرونده¬خواني گرديد. نحوه تجزيه و تحليل داده¬ها بدين صورت¬بوده است؛ براي بررسي متغيرهاي دموگرافيك عابرين پياده و ويژگي¬هاي ضربه به سر آن¬ها از آماره¬هاي ميانگين و انحراف معيار و نسبت استفاده شد و براي بررسي ارتباط بين متغيرهاي دموگرافيكي با ويژگي¬هاي باليني اين عابرين از آماره كاي¬دو استفاده خواهد شد. 05/0 > p به¬عنوان سطح معني¬داري در نظر گرفته مي¬شود. نتايج: در مطالعه حاضر تعداد 1061 پرونده بيماران تصادفي كه همگي درگير تصادفات عابر پياده بودند، مورد بررسي قرار گرفت. ميانگين سني بيماران 42/14±22/71 بود. 534 مورد (67/42%) درچار تروماي غيرنافذ شدند. 969 مورد (%91/23) از كل تصادفات در كوچه و خيابان رخ داد. تعداد 878 مورد (82/75%) از كل تصادفات در محدوده شهري رخ داده است. تيم فوريت در 554 مورد (52/17%) از كل تصادفات بيماران را به بيمارستان انتقال داده است. ميانگين فشارخون سيستولي افراد بدو ورود به مطالعه 13/06±119/15 و ميانگين فشارخون دياستولي افراد بدو ورود به بيمارستان 13/06±71/40 بود. 61 مورد (51/26%) كنترل راه هوايي و لوله¬گذاري تراشه انجام شد كه بيشترين اقدام درماني در مطالعه بود. 239 مورد (44/34%) جراحي ترميم لسراسيون اسكالپ انجام شده¬بود كه بيشترين اقدام جراحي در مطالعه بود. شايع¬ترين آسيب، آسيب به لگن و اندام تحتاني با 250 نفر (%46/4) بود. اكثريت افراد مطالعه (919 نفر) فاقد ضايعه پاتولوژيكي حاد بودند. شايع¬ترين ضايعه پاتولوژيكي مشخص¬شده در پي انجام سي¬تي اسكن در مطالعه كانتيوژن مغزي با 42 مورد (3/97%) بود. ميزان مرگ و مير در مردان نسبت به زنان بيشتر بود به شكلي كه 41 مورد از كل 48 مورد مرگ و مير به مردان اختصاص داشت. نتيجه¬گيري: در مطالعه حاضر بيشتر تعداد افراد حاضر در مطالعه در محدوده سني 40 تا 70 سال قرار داشتند. نسبت مردان به زنان در مطالعه بيشتر بود. تعداد افراد دچار تروماي غير نافذ بيشتر از افراد تروماي غير افذ بود. بيش¬ترين وقوع حادثه در كوچه و خيابان¬ها رخ داده¬است. بيشتر تصادفات در محدوده شهري رخ داده¬است. درصد زيادي از بيماران داراي هوشياري كامل بودند. شايع¬ترين علائم بروز كرده توسط بيمار در بيمارستان پس از سانحه سردرد بود. اقدامات درماني و جراحي¬هاي انجام¬شده به¬ترتيب كنترل راه هوايي و لوله¬گذاري تراشه، كنترل خون¬ريزي و حجم از دست رفته و عمليات احيا بود. شايع¬ترين آسيب، آسيب به لگن و اندام تحتاني بود. اكثريت افراد مطالعه فاقد ضايعه پاتولوژيكي حاد بودند. شايع¬ترين ضايعه پاتولوژيكي مشخص¬شده در پي انجام سي¬تي اسكن كانتيوژن مغزي بود. ميزان مرگ و مير در مردان نسبت به زنان بيشتر بود. با توجه به اينكه مطالعه¬اي در ايران به جهت بررسي نوع خودرو و شكل كاپوت در آسيب¬هاي مغزي وجود ندارد پيشنهاد مي¬گردد در مطالعات بعدي لحاظ گردد. هم¬چنين مي¬توان بررسي-هاي آزمايشگاهي اوليه مانند ميزان HB اوليه و PH اوليه و BS بدو ورود را از نظر تاثير بر روي روند آسيب مغزي و پيامد آن مورد مطالعه قرار داد. بررسي ميزان نياز به مراقبت¬هاي ويژه و اقدامات خاص نيز ميتواند در جهت برنامه¬ريزي براي بيمارستان¬هاي مركز تروماهاي جاده¬اي كمك¬كننده باشد. واژه‌هاي كليدي: ضربه به سر، تصادفات عابرين پياده و آسيب¬هاي مغزي

180450

علوم پزشكي گيلان