بررسي تاثير آموزش بر ديدگاه والدين مراجعه كننده به كلينيك تخصصي دندانپزشكي رشت نسبت به روش هاي مختلف كنترل رفتاري در دندانپزشكي كودكان در سال 1399

رشت

مقدمه: از آنجايي كه والدين در ايجاد مهارت هاي لازم در كودك براي مقابله با تنش، نقش مهمي دارند،آگاه سازي والدين در مورد روش هاي مختلف كنترل رفتاري ، منجر به ارتباط بهتر بين دندانپزشك و والدين و در نهايت درمان و مراقبت بهتر گرديد. از اين جهت اين مطالعه بر آن است كه تاثير آموزش بر ديدگاه والدين مراجعه كننده به بخش كودكان كلينيك دندانپزشكي رشت را نسبت به شيوه هاي مختلف كنترل رفتاري در دندانپزشكي كودكان مورد بررسي قرار دهد. مواد و روش ها: در اين مطالعه ي كارآزمايي باليني نيمه تجربي، 94 والد مراجعه كننده به بخش كودكان كلينيك تخصصي دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان مورد بررسي قرار گرفتند. ابتدا پرسشنامه اي شامل اطلاعات دموگرافيك و دنداني و 10 روش مختلف كنترل رفتاري به والدين داده شد. در برگه هاي ارزيابي زير هر يك از روش ها، مقياس آنالوگ بصري(VAS) قرار گرفته بود.ابتدا والدين با مشاهده ي ويديو اول كه فاقد توضيح روش هاست ديدگاه خود را بر روي VAS ارزيابي كردند. سپس بلافاصله با مشاهده ي ويديو دوم كه حاوي توضيح روش هاست مجددا ديدگاه خود را برروي VAS ارزيابي كردند..در اين مطالعه جهت تحليل داده¬هاي پژوهش، از آزمون هاي t-مستقل(Independent t-test)، t-زوجي (Games-Howell)، از آزمون آزمون همبستگي اسپيرمن (Spearman correlation)، آزمون كروسكال واليس (Kruskal Wallis)) و با مقايسات جفتي من ويتني با اصلاح بون فروني(Mann-Whitney test with Bonferroni correction)،استفاده به عمل آمده¬است. نرم افزار مورد استفاده spss نسخه 24 بود. سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: بر اساس نتايج مطالعه ي حاضر روش بگو-نشان بده- انجام بده به عنوان اولين روش مورد پذيرش والدين بود و بعد از آن به ترتيب روش هاي حضور/ عدم حضور والدين و مدلسازي قرار داشت. مقايسه نمرات قبل و بعد آموزش نشان داد كه ميانگين نمره تمامي روش هاي مورد بررسي بعد از آموزش به طور معناداري بالاتر از قبل از آموزش بود ( 05/0>P). در مطالعه ي ما روش دست بر روي دهان به عنوان اولين روش غير قابل پذيرش توسط والدين شناخته شد و روش هاي محدود كننده ي فعال، كنترل صدا و بيهوشي عمومي در ادامه به عنوان ساير روش هاي غير قابل پذيرش توسط والدين شناخته شد. طبق نتايج مطالعه ي ما بيشترين تفاوت نمره قبل آموزش و بعد آموزش مربوط به روش قرار دادن دست بر روي دهان و كمترين تفاوت نمره قبل آموزش و بعد آموزش مربوط به روش بيهوشي عمومي بود. براساس نتايج بدست آمده مشخص شد كه بين سن والد با پذيرش نسبت به روش هاي مختلف كنترل رفتاري كودكان ارتباط معنادار وجود نداشت در حاليكه ميانگين نمره بين مردان و زنان در قبل از آموزش با يكديگر تفاوت معناداري داشت. بطوريكه ميانگين نمره قبل از آموزش درروش مدلسازي در مردان بالاتر از زنان (05/0>P)و در روش آرامبخشي با نيتروز اكسايد و اكسيژن در زنان بالاتر از مردان بود(05/0>P). نتيجه گيري: طبق نتايج مطالعه ي ما آموزش روش هاي مختلف كنترل رفتاري در دندانپزشكي كودكان و توضيح ويژگي ها و اهداف اين روش ها منجر به ارتباط بهتر دندانپزشك و والدين شده و در نتيجه درمان و مراقبت بهتر گرديد. در مطالعه ي حاضر بگو-نشان بده- انجام بده بيش¬ترين و دست بر روي دهان كم¬ترين روش پذيرفته¬شده از سوي والدين بود. واژگان كليدي: نگرش/ كنترل رفتاري/ دندان پزشكي/ والدين /كودكان

180473

دانشگاه علوم پزشكي گيلان