باز آفريني نقش حياط در مجتمع هاي مسكوني

كارشناسي ارشد

با وجود نياز روز افزون به مسكن، توجه طراحان و سرمايه گذاران به طراحي حياط و فضاي باز كاهش قابل توجهي پيدا كرده است. حياط آپارتمان¬ها و مجتمع¬هاي مسكوني به صورت يك فضاي باقيمانده و رها شده و حفره¬هايي در كنار توده¬هاي طراحي شده قرار دارند. متعاقب اين نوع نگاه، حياط تغيير ماهيت داده و از يك فضاي واجد زندگي كه فرايندهاي مختلف اجتماعي و خانوادگي درش شكل مي¬گرفته، تبديل به يك فضاي عبوري و وامانده شده است. به نظر مي-رسد طي سال¬هاي آينده، با افزايش قيمت مسكن و سود دهي اقتصادي بالاي سرمايه گذاري در اين بخش، روند بي توجهي به حياط و كاهش مساحت و كيفيّت آن به نفع فضاهاي بسته، روند سعودي را طي خواهد كرد. اين نوع نگاه كمّي به حياط و افت كيفيّات آن، مشكلات متعددي را در حوزه هاي اجتماعي و فرهنگي براي جوامع شهري ايجاد كرده است. از جمله اين مشكلات مي¬توان به كاهش سطح تعامل افراد با طبيعت، كاهش سطح تعاملات اجتماعي و ... اشاره كرد. اين مطالعه در پي آن بوده است كه تا از طريق بازخواني حياط گذشته و بررسي تفاوت هاي كيفي و كمّي ميان حياط گذشته و حياط امروز و همچنين بررسي گونه هاي مختلف سازماندهي مجموعه هاي مسكوني، پاسخي مناسب براي طراحي حياط در مجتمع¬هاي مسكوني مطلوب ارائه كند. اين تفاوت ها در سه سطح تفاوت¬هاي عملكردي، تفاوت هاي كالبدي و تفاوت هاي معنايي مورد بررسي قرار گرفته اند. در نهايت تلاش شده است سطوح و سلسله مراتب خاصي براي حياط در نظر گرفته شود كه در برگيرنده همه آن كيفيات گذشته در حياط امروز باشد. هر كدام از سطوح اين دسته بندي عهده دار قسمتي از نقش¬ها و عملكردهاي حياط مي باشند.

183169

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري - مسكن

دكتر علي غفاري سده - دكتر مهران علي الحسابي