طراحي واسطي براي تعامل بين انسان و كامپيوتر با رعايت عامل احساس

كارشناسي ارشد

چكيده با افزايش روزافزون استفاده از سيستم‌هاي كامپيوتري در زندگي روزمره‌ي انسان‌ها، طراحي اين سيستم‌ها هر چه بيشتر به سوي كاربر محور بودن پيش‌رفته‌اند. سازندگان نرم‌افزارها براي باقي ماندن در چرخه‌ي رقابت‌ها مجبور هستند خود را هر چه بيشتر با خواسته‌ها و نيازهاي كاربران وفق دهند.از سوي ديگر دورنمايي كه براي تعامل ميان انسان و كامپيوتر و به عنوان نسل بعدي تعامل در نظر گرفته شده است، در قالب محاسبات فراگير گنجانده شده است. جايي كه در آن هر كاربر با چندين كامپيوتر در ارتباط است. اين كامپيوترها بدون آن كه كاربر متوجه باشد با وي در تعامل هستند. نياز به برقراري تعامل ناآگاهانه، سيستم‌هاي فراگير را به سوي شناسايي خودكار محتواي محيط سوق مي‌دهد كه مهم‌ترين بخش آن شناسايي كاربر است. مهم‌ترين و دشوارترين بخش از شناسايي محتواي تعامل، تشخيص حالات و شرايط كاربر است. نقشي كه شناخت انسان در تعامل ايفا مي‌كند، او را به عاملي تبديل مي‌كند كه با تحقيقات روان‌شناسان شناخت نيز هنوز به طور دقيق قابل پيش‌بيني نيست. تاكنون تلاش‌هايي براي مدل‌سازي كاربر در سيستم‌هاي كامپيوتري انجام شده است. در اين پژوهش، با به‌كارگيري دو مدل شناختي با در نظر گرفتن عامل احساس، معماري جديدي براي طراحي تعامل پيشنهاد شده است. هدف از به‌كارگيري دو مدل شناختي فراهم‌سازي امكان تعامل طبيعي كامپيوتر با انسان است. مدل شناختي به كامپيوتر اين قابليت را مي‌دهد تا بتواند فرايندهاي شناختي انسان را شبيه‌سازي كند و رفتاري مانند يك انسان داشته باشد. مدل‌سازي شناخت كاربر با استفاده از ACT-R انجام شده است. معماري ACT-R شبيه‌سازي قوي از رفتارهاي شناختي انسان دارد. امكان ايجاد تغيير در پارامترهاي معماري و تعريف مطالعه‌ي موردي در محيط توسعه‌ي مدل‌هاي شناختي از ديگر مزايايي بودند كه در انتخاب اين معماري تأثيرگذار بودند. واژه‌هاي كليدي:تعامل انسان و كامپيوتر، طراحي واسط كاربري، احساس، واسط مبتني بر احساس،آگاهي از محتوا، كارايي

185269

دانشگاه علم و صنعت ايران

كامپيوتر - گرايش نرم‌افزار

دكتر محمدرضا كنگاوري