بهينه‌سازي سيستم تعليق جلو خودروي تندر 90 جهت استفاده در پلتفرم كلاس B

كارشناسي ارشد

چكيده سيستم تعليق در خودرو نقشانتقال نيروهاي وارد بر تايربه بدنه خودرو را دارد. طراحي مناسب سيستم تعليق باعث جذب ناهمواري‌هاي سطح جاده و كنترل پايدارخودرو در سرپيچ‌هامي‌شود. در اين پايان‌نامه، ابتدا برحسب سيستم تعليق خودروي تندر 90 مدل شده در نرم‌افزارCatia، مدل هندسي رسم و روابط مربوط به سواري و فرمان پذيري بررسي شد. برحسب ابعاد استخراج‌شده و روابط رياضي،اين سيستم تعليق در نرم‌افزارMatlab و Simulinkو همچنين در نرم‌افزارAdams/carمدل‌سازي شد. براي اعتبار سنجي يك ورودي يكسان به مدل‌ها اعمال و نتايج مورد مقايسه قرار گرفت. مطالعه نتايج نشان داد كه عملكرد مدل‌ها به يكديگر بسيار نزديك بود. در ادامه جاده نوع ضعيف برحسب استاندارد ISO-8606 در يك طيف فركانسي از تابع PSDبه موج سينوسي تبديل و به سيستم تعليق مدل‌سازي شده در نرم‌افزارMatlab اعمال گرديد. مقايسه شتاب جرم معلق خودرو با استاندارد ISO-2631 نشان داد كه در بعضي از طيف‌هاي فركانسي سيستم تعليق عملكرد مطلوبي ندارد. سپس قيودي كه بايستي در طراحي سيستم تعليق مدنظر قرار بگيرند، تشريح و بازه‌هاي قابل قبول محاسبه گرديدند. با استفاده از الگوريتم انعكاس صداي دلفين و اعمال قيود در بازه‌هاي تعريف شده بر روي جاده ضعيف بهينه‌سازي انجام شد. نتايج بهينه‌سازي روي اين جاده نشان داد كه براي نيل به سواري بهتر بايستي فنر و دمپر را تا حد ممكن سبك كرد. سپس ورودي تصادفي با فركانس متفاوت و دامنه بيشتر به مدل اعمال و بهينه‌سازيمجدداً انجام شد. نتايج با مرحله قبلي متفاوت بود و نشان داد براي ارضاي قيود فرمان پذيري لازم است تا از فنر و دمپر مناسب‌تري استفاده شود. كلمات كليدي: سيستم تعليق، بهينه‌سازيسواري، الگوريتم انعكاس صداي دلفين، زاويه رول.

186230

دانشگاه علم و صنعت ايران

خودرو - طراحي سيستم‌هاي تعليق ترمز فرمان

دكتر جواد مرزبان راد