مكان‏يابي – تخصيص مراكز درماني با در نظر گرفتن ميزان كارايي و آمادگي

كارشناسي ارشد

چكيده مكان‏يابي و تخصيص مناسب مراكز درماني و بيمارستاني به متقاضيان استفاده از خدمات، به‌عنوان يكي از بخش‏هاي اصلي شهري بسيار مهم بوده و امري چالش‌برانگيز محسوب مي‏شود. عدم تصميم‏گيري درست پيرامون مكان مناسب ارائه خدمت و نيز تخصيص اشتباه همواره با خود تبعات مالي و جاني را در حوزه سلامت به همراه داشته است. توجه به كارايي نيز در جايگاه خود بسيار حائز اهميت است و تصميم گيران اين حوزه همواره خود را ملزم به استفاده مؤثر از منابع در اختيار مي‏دانند. در اين نوشتار مدل برنامه‌ريزي رياضي براي اولين بار مدليچندهدفه بر مبناي تركيب مسئله مكان‏يابي – تخصيص خدمات درماني و مسئله كارايي خدمات ارائه‌شده است. در مدل پيشنهادي از تركيب همزمان دو مسئله بهره گرفته‌شده است. در ادامه براي حل مسئله از ميان روش‏هاي حل مدل‏هاي چندهدفه روش محدوديت اپسيلون اصلاح‌شده به سبب قدرت حل آن و نتايج مناسب‏تري كه نسبت به ساير روش‏ها ازجمله روش وزني در اختيار مي‏دهد برگزيده‌شده و مسئله با آن حل‌شده است تا جواب‏هاي پاراتوي براي مورد واقعي در مورد بيمارستان‏هاي شهرستان آمل بدست آيد. در اين نوشتار 4 بيمارستان شهرستان آمل انتخاب‌شده است و مدل به‌صورت كامل بر پايه اطلاعات اين بيمارستان‏ها به اجرا گذاشته‌شده است و پس از حل به تحليل نتايج حاصل پرداخته‌شده است. نتايج به‌دست‌آمده از مدل ارائه‌شده راهكارهاي مناسبي را پيش روي مديران و تصميم گيران حوزه سلامت مي‏گذارد و به آن‌ها در اتخاذ تصميم‏هاي آتي كمك شاياني خواهد نمود. واژه‌هاي كليدي: مكان‏يابي - تخصيص ، تحليل پوششي داده‏ها، خدمات درماني، بيمارستان، محدوديت اپسيلون اصلاح‌شده

186576

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر علي حاج آقا بزرگي

صنايع

دكتر سيد محمد سيدحسيني