طراحي مكانيزم هاي افزايش توان در موتورهاي احتراق داخلي

كارشناسي ارشد

چكيده امروزه موتورهاي متداول چهارزمانه¬ي احتراق داخلي از يك دور دوران ميل¬لنگ براي اجراي مراحل تخليه و مكش استفاده مي¬كنند. اين عمل باعث افزايش اصطكاك، كاهش بازدهي و به طور نسبي افزايش مصرف سوخت مي¬گردد. در اين رساله با ارائه مكانيزم¬هاي جديد براي پيستون چنين رويكردي دنبال مي‌شود به اين ترتيب كه با افزودن قطعاتي به يك موتور رفت و برگشتي و حذف يك دور دوران ميل‌لنگ براي تخليه‌ي دود و مكش سوخت و هوا، بازده آن بهبود يابد و مشخصات مربوط به گشتاور و توان موتور افزايش پيدا كند. طرح¬هاي ارائه‌شده شامل دو قسمت اصلي براي مراحل "تراكم – احتراق" و "مكش –تخليه" مي¬باشد. در طرح اصلي معرفي‌شده مراحل تراكم و احتراق همانند موتورهاي معمولي به وسيله‌ي مكانيزم لنگ و لغزنده انجام مي‌گيرد اما مراحل تخليه و مكش با استفاده از يك مكانيزم چرخ‌دنده‌اي، در لحظه‌اي كه پيستون رابط و ميل‌لنگ به نزديكي نقطه مرگ پايين خود مي‌رسند، انجام مي‌شود. با اين نوآوري در موتورهاي احتراق داخلي چهارزمانه بجاي دوران 720 درجه‌اي ميل‌لنگ، در هر 360 درجه چرخش يك بار مرحله‌ي احتراق انجام خواهد گرفت. بدين ترتيب بيشينه¬ي افزايش مولفه¬هاي گشتاور و توان براي مدل تك سيلندر موتور بنزيني "Judd GV 5.5 S2"به 82% مي¬رسد. همچنين با اجراي اين طرح بر روي موتور ديزل OM457"" بيشينه¬ گشتاور و توان موتور به 2731 نيوتون¬متر و 488 اسب بخار در 1200 و 1800 دور¬ بر ¬دقيقه مي¬رسد كه در آن بيشينه¬ي توان 40% و بيشينه¬ي گشتاور 70% نسبت به موتور OM457"" ارتقاء مي¬يابد. واژه‌هاي كليدي:موتور احتراق داخلي، پيستون مكانيزمي، گشتاور، عمر خستگي

187101

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي كاربردي

دكتر محمدحسن شجاعي فرد