بهينه سازي پارامترهاي طراحي جداگر سه قوسي در سازه‌هاي نامنظم در پلان

كارشناسي ارشد

چكيده: جداگر آونگي اصطكاكي سه قوسي يكي از نوآورانه ترين جداگرهاي لرزهاي مي‌باشد كه تركيب هاي مختلفي از سختي و ميرايي را در هنگام لغزش فراهم مينمايد. رفتار تطبيق پذير جداگر آونگي اصطكاكي سه قوسي مي تواند راه‌حلي عملي براي ارتقاء عملكرد لرزه‌اي سازه‌هاي نامنظم باشد. انتخاب پارامترهاي طراحي جداگر آونگي اصطكاكي سه قوسي (شامل سطوح انحناء ، ضرايب اصطكاك و ظرفيت جابه‌جايي هر يك از سطوح لغزش) فرايندي پيچيده است چرا كه انتخاب هر يك از اين متغيرها به ركورد زلزله و سطح عملكردي روسازه وابسته است. در اين پژوهش سازه‌اي يك طبقه با خروج از مركزيت هاي مختلف كه بر روي چهار جداگر آونگي اصطكاكي سه قوسي قرار گرفته است، به عنوان مدل تحليلي در نظر گرفته شده است. نامنظمي در سازه با اعمال خروج از مركزيت جرم انجام شده است. حالت‌هاي مختلف خروج از مركزيت در دو راستاي عمود بر يكديگر در نظر گرفته شده است. در هر وضعيت، بهينه سازي با استفاده از الگوريتم ژنتيك براي محاسبه مشخصات جداگر كه نيازهاي روسازه را به حداقل مي‌رساند، انجام گرفته است. پارامترهاي بهينه هر يك از جداگرها و ضرايب پراكندگي آنها نشان مي‌دهد كه نامنظمي تاثير بسيار مهمي بر روي طراحي جداگر آونگي اصطكاكي سه قوسي دارد. واژه‌هاي كليدي: جداسازي لرزه‌اي، ساختمان نامنظم در پلان، ،الگوريتم ژنتيك، جداگر آونگي اصطكاكي سه قوسي، بهينه سازي

188351

دانشگاه علم و صنعت ايران

زلزله

دكتر غلامرضا قدرتي اميري