بهينه سازي توپولوژي جاذب انرژي استوانه اي جدارنازك فلزي با هسته پليمري

كارشناسي ارشد

چكيده در اين پايان¬نامه، رفتار لهيدگي استوانه جدار نازك با هسته پليمري مورد بررسي قرار گرفته و بهينه¬سازي توپولوژي به منظور افزايش جذب انرژي انجام شده است. در بخش اول رفتار لهيدگي استوانه جدار نازك با هسته پليمري در برابر بارمحوري شبه¬استاتيكي و ديناميكي از طريق آزمايش¬هاي تجربي و شبيه¬سازي عددي بررسي ¬شد، سپس در بخش دوم بهينه¬سازي توپولوژي به‌منظور كاهش وزن توأم با افزايش يا ثابت ماندن جذب انرژي در برابر بارمحوري انجام گرفت. استوانه¬ جدار¬نازك با هسته پليمري فرض شده در بخش اول از جنس آلياژ آلومينيوم 7075، در بخش دوم آلياژ آلومينيوم 6061 و براي هر دو، پليمر پلي-اورتان به عنوان هسته در نظر گرفته شد. مشخصه¬هاي جذب انرژي نمونه¬ها از منحني نيرو-جابجايي در بارگذاري¬هاي تجربي استخراج و با شبيه¬سازي عددي حاصل از نرم¬افزار آباكوس مقايسه شد كه نتايج، تطابق نسبتاً خوبي باهم داشتند. به‌منظور بهينه¬سازي توپولوژي از نرم‌افزار آباكوس استفاده شده است. براي اين منظور نمونه¬هاي مدنظر تحت بارگذاري شبه¬استاتيكي و ديناميكي شبيه¬سازي عددي شدند، سپس اين نمونه¬ها تحت بهينه¬سازي توپولوژي قرار گرفتند. نهايتاً مقايسه ميان نمونه¬هاي اوليه و توپولوژي شده انجام شد، اين بررسي و مقايسه آن نشان داد كه بهينه¬سازي توپولوژي كاهش وزن توأم با ثابت نگه-داشتن جذب انرژي نمونه¬ها را حاصل كرده است. واژه‌هاي كليدي: آباكوس، استوانه ¬جدارنازك، بهينه¬سازي توپولوژي، بارگذاري ديناميكي، جذب انرژي، هسته پليمري

188661

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي سازه و بدنه

دكتر جواد مرزبان راد