طراحي يك روش مسيريابي سازگار با محيط زيست در شبكه‌هاي بين خودرويي

كارشناسي ارشد

چكيده با افزايش وسايل نقليه، افزايش قيمت سوخت، افزايش حساسيت بر روي حفاظت از محيط زيست و از طرفي عدم موفقيت چشمگير و مؤثر در سوخت جايگزين براي وسايل نقليه، كاهش مصرف سوخت و به دنبال آن كاهش توليد CO_2 يكي از مهمترين مسائل دنياي امروز مي‌باشد. به همين دليل تحقيقات بر روي حمل و نقل خصوصاً حمل و نقل جاده‌اي جايگاه ويژه‌اي خواهد يافت. سيستم‌هاي حمل و نقل هوشمند ، سيستم‌هاي مديريت حمل و نقل يا سرويس‌هاي ترافيكي جديدي هستند كه ضمن يكپارچگي با اطلاعات، ارتباطات، حسگرها، كنترل‌ها و فناوري‌هاي كامپيوتري بستر مديريتي و كنترلي انعطاف پذير و پويايي را فراهم مي‌آورند. شبكه‌هاي بين خودرويي ، يك فناوري ارتباط بي‌سيم است كه توانايي شكل‌دهي يك ارتباط بي‌سيم و متحرك شبكه Ad-hoc براي وسايل نقليه در حال حركت كه داراي واحد‌هاي محاسباتي تعبيه شده درون‌شان(OBU ) هستند و واحدهاي كنار جاده‌اي (RSU ) به وسيله ارتباطات V2V يا V2I را دارد و جهت نيل به اهداف مختلف از جمله ارتقاء كارايي تقاطع‌ها، كم كردن تراكم ترافيك، ارتقاء ميزان بهره گيري از شبكه‌هاي جاده اي، كاهش تصادفات ترافيكي، كاهش مصرف انرژي و كاهش آلودگي هاي زيست محيطي از طريق آراستگي و هماهنگي نزديك مردم، وسايل نقليه و جاده‌ها، يك حوزه تحقيقاتي اميدبخش جديد براي برنامه‌هاي كاربردي سيستم حمل و نقل هوشمند مي‌باشد. در اين پايان‌نامه بررسي جامعي از روش‌هاي كاهش مصرف سوخت و كاهش آلودگي‌هاي زيست محيطي به كمك مسيردهي خودروها، پيشنهاد بهترين حالت رانندگي با توجه به شرايط ترافيكي لحظه‌اي در بستر شبكه‌هاي بين خودرويي، ارائه شده است. همچنين روشي نوين براي مسيردهي خودروها ارائه گرديده و به كمك شبيه‌سازي كارايي آن مورد تحليل قرار گرفته است. واژه‌هاي كليدي: كاهش مصرف سوخت، كاهش انتشار آلاينده‌ها، شبكه‌هاي بين خودرويي، سيستم‌هاي حمل و نقل هوشمند، مسيردهي سازگار با محيط زيست، رانندگي سازگار با محيط زيست.

188945

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي فناوري اطلاعات - شبكه‌هاي كامپيوتري

دكتر محمود فتحي