عنوان
ارزيابي ارتباط رفتار خستگي قير با خستگي مخلوط آسفالتي براساس روش RDEC
نويسنده اصلي
محمدرضا سيف
مقطع تحصيلي
دكتري
چكيده
چكيده
روسازي راه‌ها مهمترين سازه‌هايي هستند كه بصورت طبيعي در زير بارگذاري‌هاي تناوبي قرار مي‌گيرند. ترك‌هاي خستگي از مهمترين خرابي‌هاي روسازي‌هاي آسفالتي به حساب مي‌آيد. مقاومت مخلوط‌هاي آسفالتي در مقابل خستگي عموما" به صورت توانايي مخلوط‌ها در پاسخ به بارهاي تكرار شونده تعريف مي‌شود(تحت شرايط مشخص محيطي و بدون آنكه ترك خوردگي بزرگي در آن رخ دهد يا نمونه گسيخته شود). خرابي ناشي از بارهاي تكرار شونده در روسازي‌هاي آسفالتي، هم از بارگذاري ترافيك و هم از عوامل محيطي ناشي شده و باعث بروز ترك‌هاي خستگي مي‌شوند. بر اين اساس مشخصات خستگي آسفالت، پارامتر مهمي در طرح سازه‌اي يك روسازي به حساب مي‌آيد. قير به عنوان ماده چسباننده مخلوط، مي‌تواند نقش بسزايي در مقاومت كششي و در مقاومت‌خستگي روسازي داشته‌باشد. بنابراين مي‌توان انتظار داشت با تغيير در نوع قير و ثابت نگه‌داشتن عوامل مختلف، بتوان تاثير خصوصيات خستگي قير را در ميزان مقاومت‌خستگي روسازي مخلوط‌آسفالتي بررسي نمود. در اين پايان‌نامه به بررسي ارتباط بين خستگي روسازي مخلوط آسفالتي و خستگي قير براساس روش RDEC پرداخته مي‌شود، و ارتباط بين نتايج آزمايش بارگذاري چهارنقطه‌اي تيرخستگي و آزمايش Time Sweep ارائه شده، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت است. بررسي‌هاي انجام شده براي اين پايان‌نامه نشان مي‌دهد نتايج آزمايش Time Sweep با آزمايش تيرخستگي با روش انرژي تلف‌شده مطابقت دارد و تجزيه و تحليل داده‌ها وجود رابطه رياضي قوي بين نتايج دو آزمايش را نشان مي‌دهد. بنابراين مي‌توان انتظار داشت در مواردي كه تنها قير مورد استفاده در مخلوط تغيير مي‌كند، با صرف هزينه و وقت كمتر عمرخستگي مخلوط‌آسفالتي با مصالح مشابه و شرايط محيطي يكسان، را پيش‌بيني كرد.
واژه‌هاي كليدي: مخلوط‌آسفالتي، قير، خستگي، آزمايش Time Sweep، آزمايش بارگذاري چهارنقطه‌اي تيرخستگي
شماره ركورد
189193
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
دكتر معصومه عباسي - دكتر عليرضا خاوندي
رشته تحصيلي
راه و ترابري
استاد راهنما
دكتر محمود عامري