يكپارچه‌سازي تصميمات توليد و توزيع در يك زنجيره تأمين با در نظر گرفتن محدوديت‌هاي ظرفيت

كارشناسي ارشد

چكيده تفكري كه درگذشته بر زنجيره‌هاي تأمين غالب بود موجب مي‌شد تا تصميمات مربوط به توليد و توزيع محصولات به‌صورت متوالي و مستقل از هم اتخاذ گردند. به همين دليل ابتدا مقدار توليد هركدام از محصولات در طي افق برنامه‌ريزي تعيين مي‌شد. سپس براي توزيع اين محصولات برنامه‌ريزي‌هاي لازم صورت مي‌گرفت. بااين‌وجود در زنجيره تأمين‌هاي جهاني كنوني و بازارهاي با رقابت بالا، كارخانه‌ها مي‌بايست كارايي منابعشان، افزايش سطح سرويس‌دهي به مشتريان، كاهش زمان سفارش و كاهش موجودي را تضمين كنند. بنابراين همزمان سازي تصميمات مربوط به فعاليت‌هاي توليد و توزيع با استفاده از يك مديريت يكپارچه ممكن است باعث افزايش كارايي و كاهش هزينه‌هاي زنجيره شود. در اين زمينه مدل‌هاي توليد و توزيع ظهور و بروز پيدا مي‌كنند تا به‌طور همزمان تصميمات توليد و توزيع را برنامه‌ريزي كنند. اين نوع از برنامه‌ريزي يكپارچه بر روي سطح تصميم‌گيري تاكتيكي تمركز كرده است . در اين سطح و با توجه به تعريف مسئله در يك مسئله توليد - توزيع تعدادي تصميم تاكتيكي بايد اتخاذ شود: 1) چه تعداد از آيتم‌ها بايد هرروز توليد شوند؟ 2) در هر ملاقات چه تعداد محصول بايد به مشتري تحويل داد؟ 3) چه مسير تحويلي بايد استفاده شود؟ علي‌رغم تحقيقات بر روي مدل‌هاي برنامه‌ريزي توليد و حمل‌ونقل در سال‌هاي اخير تعداد كمي از مقالات بر روي مدل‌هاي تاكتيكي توليد و توزيع تمركز كرده‌اند. در اين پايان‌نامه سعي بر اين است كه مدلي براي يكپارچه‌سازي تصميمات برنامه‌ريزي توليد و توزيع در يك زنجيره تأمين ارائه گردد كه در اين زنجيره ضمن در نظر گرفتن توليد چند محصول و امكان خريد محصولات از كارخانه آلترناتيو ، زمان‌هاي راه‌اندازي نيز در مدل دخيل شده است. از طرفي محدوديت‌هاي محيط زيستي كه امروزه به‌عنوان موضوعي مهم در پايداري زنجيره‌هاي تأمين مطرح است در مدل لحاظ شده است تا تصميمات يكپارچه مربوط به توليد و توزيع زنجيره را بهينه نمايد. براي حل مدل ارائه‌شده در ابعاد كوچك از روش دقيق و در ابعاد بزرگ از الگوريتم فرا ابتكاري زنبور عسل استفاده شده است. واژه‌هاي كليدي: زنجيره تأمين-برنامه‌ريزي توليد-توزيع- زمان‌هاي آماده‌سازي- شرايط محيط زيستي

189396

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر آرمين جبار زاده

دكتر مهدي حيدري