طرح مرمت مسجد شيخ علي اكبر شاهرود و بررسي و ساماندهي نيازهاي هم جوار

كارشناسي ارشد

يكي از نگراني هاي حفاظت ميراث معماري، تطبيق ساختمان هاي تاريخي با نيازهاي در حال تغيير امروزه است. همانطور كه ساختمان هاي تاريخي با تكنيك و برحسب شرايط زمان گذشته خلق شده اند، فرايند اين تطبيق نيازمند مداخله در مقادير مختلف است. هرچند اين احساس مي شود كه حفظ مداخلات در كمترين مقدار خود براي جلوگيري از كاهش ارزش ساختمان هاي تاريخي، حياتي است ولي ميزان و درجه ي مداخلات ممكن است بر حسب انتظارات از احياء آن ساختمان، افزايش يابد. بدون توجه به ابعاد اين الحاق، يك الحاق جديد به يك ساختمان تاريخي موجب مشكلاتي مثل برقراري يك رابطه ي درست بين زبان معماري سنتي و امروزي مي شود. راه هاي مختلفي براي اضافه كردن اين الحاقات به انواع ساختمان هاي تاريخي، تاكنون مورد بررسي قرار گرفته است. در اين تحقيق، ابتدا توسعه هاي ميان افزا و همچنين الحاقات به ساختمان هاي تاريخي از نظر معيارهاي معماري و هويت ساختمان هاي تاريخي، براي بهترين انتخاب، مورد بحث قرار گرفت و سپس در چارچوب اين پژوهش كه طراحي نوعي مركز محله با كمك مسجد شيخ علي اكبر بود، اين نتيجه گرفته شد كه بهترين روش در كشورهاي اسلامي مانند ايران كه براي مساجد هويت و ارزش معنوي خاصي قائل هستند، الحاق نيازمندي هاي مسجد و طراحي ميان افزاي يك مركز فرهنگي در مجاورت مسجد از طريق زير سطح زمين مناسب ترين روش است و سازگارترين نوع ميان افزا و الحاق به ساختمان هاي مذهبي-تاريخي در كشور اسلامي ايران به شمار مي آيد. شايان ذكر است كه اين روش بر پايه ي تجزيه و تحليل هاي معمارانه و وابسته به ضوابطي است كه در مطالعات قبلي مانند منشورها و دستورالعمل هاي ملي در نظر گرفته شده است. واژه‌هاي كليدي: الحاق به ساختمان هاي تاريخي، توسعه ي ميان افزا، مسجد شيخ علي اكبر شاهرود، توسعه ي پايدار

189512

دانشگاه علم و صنعت ايران

مرمت و احياي بناها و بافت هاي تاريخي - مرمت ميراث معماري

دكتر اصغر محمدمرادي - دكتر فاطمه مهديزاده سراج