عوامل موثر بر صنعت سرمايه گذاري خطرپذير در منتخبي از كشورهاي در حال توسعه

كارشناسي ارشد

نوآوري و اقتصاد دانش بنيان، در عصر حاضر يكي از عوامل اصلي براي رشد و توسعه اقتصادي كشورها محسوب مي‌شود. اين امر در داخل كشور نيز مورد توجه قرار گرفته و تجلي آن را ميتوان درابلاغ سياست‌هاي كلي اقتصاد مقاومتي در بهمن ماه 1392، در ماده 2 اين سياست‌ها مشاهده نمود. مولفه‌هاي متعددي وجود دارد كه بر ميزان سطح نوآوري در كشورهاي متفاوت موثر است. يكي از اين مولفه ها وجود زيرساختهاي مقتضي براي تامين مالي نوآوري است كه پژوهش‌هاي فراواني را پيرامون خود جلب نموده است. تامين مالي نوآوري با توجه به سنجه‌هاي مخصوص به خود، به انحاي مختلف صورت مي‌گيرد كه يكي از انواع مهم آن سرمايه‌گذاري مخاطره‌آميز مي باشد. بر اين نوع سرمايه‌گذاري كه با مشاركت سرمايه‌گذاران و نوآوران شكل مي‌گيرد، دو عامل خرد و كلان تاثير گذار است. عوامل خرد در سطح بنگاه بوده و قابل مديريت ميباشد؛ اما عوامل كلان، خارج از مديريت بنگاه و شامل عوامل نهادي، اقتصادي و فرهنگي است. پژوهش حاضر به بررسي عوامل نهادي و اقتصادي موثر بر ميزان اين نوع سرمايه‌گذاري با استفاده از داده‌هاي 25 كشور كه طبق رده‌بندي نهادهاي سياست‌گذاري اقتصادي جهاني در زمره اقتصادهاي نوظهور محسوب مي‌شوند و با رهيافت مدل پانل ديتا( داده‌هاي تركيبي) پرداخته است. عوامل نهادي شامل ميزان حمايت از حقوق مالكيت فكري، ميزان ثبت اختراع در هر كشور، شفافيت در اعلام سياست‌هاي دولتي و ميزان بوراكسي اداري و مقررات دولتي در راه‌اندازي كسب و كار مي باشد و عوامل اقتصادي شامل رشد اقتصادي، ميزان صادرات دانش بنيان، ميزان سرمايه گذاري داخلي و ميزان توسعه بازارهاي مالي است. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه از بين عوامل مذكور، عواملي همچون ميزان ثبت اختراع و صادرات دانش بنيان و سپس توسعه بازارهاي مالي، بيشترين تاثير را بر ميزان سرمايه گذاري مخاطره‌آميز دارد و براي بهبود اين صنعت، سياستگذار در وهله اول، بايد توجه خودر را معطوف به اين سه مورد نمايد. در وهله‌هاي بعدي نيز عواملي همچون ميزان حمايت از مالكيت فكري و از بين موانع در راه‌اندازي كسب و كار بايد در دستور كار قرار گيرد.

189603

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر ميرزامحمدي

مهندسي سيستم هاي اقتصادي اجتماعي

دكتر شوالپور