بررسي جداسازي دارو از محيط مايع با استفاده از غشاء مايع

كارشناسي ارشد

آلاينده هاي دارويي يكي از مسائل حاد زندگي امروزي به شمار مي‌آيند. ورود داروها از جمله تركيبات فعال (PhACs) ضد درد، آنتي بيوتيك ها، ضد عفوني كننده‌ها و هورمون ها به چرخه غذايي مخاطرات زيست محيطي و طبي زيادي را به دنبال دارد. از اين رو يافتن روش مناسبي براي جداسازي داروها از آب، بسيار حياتي و حائز اهميت مي‌باشد. در سال هاي اخير استفاده از فرآيندهاي غشايي به ويژه غشاء مايع امولسيوني براي جداسازي عنصرهاي شيميايي به طور گسترده اي به كار گرفته شده است. در كار حاضر استخراج و بازيابي يون‌هاي ديكلوفناك از محيط آبي به روش غشاي مايع امولسيوني (ELM) بر پايه روش طراحي آزمايش سطح پاسخ مورد مطالعه قرار گرفت. تترا بوتيل آمونيوم بروميد (TBAB) به عنوان استخراج كننده، دي كلرو متان به عنوان حلال، اسپن80 به عنوان سورفكتانت و سديم هيدروكسيد به عنوان فاز عاري¬كننده مورد استفاده قرار گرفته است. تأثير عامل‌هاي مختلف بر ميزان استخراج از جمله: غلظت اوليه خوراك، غلظت حامل، غلظت سورفكتانت، غلظت فاز عاري كننده، سرعت هم زدن، سرعت هموژنايزر، نسبت حجم فاز خارجي به فاز امولسيون، نسبت فاز داخلي به فاز غشا بررسي و بهينه شدند. همچنين ميزان بازيابي يون ديكلوفناك در شرايط بهينه بررسي شد. پس از انجام آزمايش‌ها، تابع مشخصي از رفتار فرآيند استخراج بر حسب متغيرهاي اصلي آن به دست ‌آمد. نتايج به دست آمده نشان داد غلظت اوليه خوراك، غلظت حامل، سرعت هم زدن، غلظت فاز داخلي، سرعت هموژنايزر و نسبت فاز داخلي به فاز غشاء بيشترين تأثير را در ميزان استخراج يون‌هاي ديكلوفناك دارند. بهترين شرايط عملياتي فرآيند ELM با رويكرد افزايش درصد جداسازي يون ديكلوفناك در غلظت خوراكppm 88، غلظت حامل M 04/0، غلظت سورفكتانت % 2، سرعت همزدن rpm256، نسبت فاز خارجي به امولسيون 3:1/2، غلظت فاز داخليM 16/0، سرعت هموژنايزر rpm6970 و نسبت فاز داخلي به فاز غشا 1:1 به دست آمد. در اين شرايط درصد جداسازي و بازيابي يون ديكلوفناك، به ترتيب 6/99% و 80% اندازه گيري شد.

189611

دانشگاه علم و صنعت ايران

فرايندهاي جداساري

دكتر احمد رهبر