عنوان
بررسي روش‌هاي تصميم‌گيري و اولويت‌بندي طرح‌هاي ريلي،مطالعه طراحي مسير دورود-انديمشك
نويسنده اصلي
ميلاد اكبري ورمزيار
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
طرح‌هاي مختلف راه‌آهن هركدام داراي منافع خاص خود و شرايط به‌خصوص خود مي‌باشند. لذا اولويت‌بندي اين طرح‌ها به‌منظور اختصاص بودجه به‌صورت بهينه و تأمين حداكثري شاخص‌هاي موردنظر به‌منظور دسترسي به نتايج مطلوب، همواره از اهميت بالايي در نزد تصميم گيران و مديران اجرايي برخوردار بوده‌اند.
راه‌آهن همواره سعي در ارتقا خطوط و بهبود كيفيت آن‌ها دارد بدين منظور پيوسته طرح‌هايي براي بهبود مسيرهاي گلوگاهي و مشكل‌ساز راه‌آهن در دست مطالعه و اجرا قرار مي‌دهد. از جمله اين مسيرهاي گلوگاهي ، مسير قديمي راه‌آهن دورود-انديمشك است كه از شريان‌هاي حياتي ترانزيت كشور در محور جنوب بوده و نقشي حياتي در راه‌آهن محور جنوب دارد. به‌منظور ارتقا سرعت و ظرفيت و افزايش دسترسي به اين مسير سه طرح در راه‌آهن جمهوري اسلامي ايران تحت مطالعه و اجرا است. اين سه طرح عبارت‌اند از : محور جديد دورود- خرم‌آباد- انديمشك، برقي كردن محور دورود- انديمشك و بازسازي محور دورود- انديمشك.در اين پژوهش سعي بر اين بوده است تا به اولويت‌بندي اين سه طرح جهت تخصيص بهينه منابع و اجرايي ساختن آن‌ها از ديدگاه معيارهاي مختلف و اثرگذار بر اولويت‌بندي طرح‌هاي ريلي پرداخته شود.
بدين منظور ابتدا 15 معيار مؤثر بر اولويت‌بندي طرح‌هاي ريلي با استفاده از نظر كارشناسان خبره حوزه حمل‌ونقل ريلي مشخص شد و سپس به اولويت‌بندي طرح‌هاي مذكور با استفاده از روش تحليل شبكه‌اي پرداخته شد. همچنين روابط دروني معيارها با استفاده از تكنيك ديمتل مورد بررسي قرار گرفت و تعيين شد. نتايج نشان داد كه در دو حالت چه با در نظر گرفتن روابط دروني معيارها و چه بدون در نظر گرفتن روابط دروني معيارها، طرح راه‌آهن دورود-خرم آباد-انديمشك از اولويت بالاتري نسبت به دو طرح ديگر برخوردار است. همچنين معيار سرمايه‌گذاري بيشترين وزن را در بين معيارهاي استفاده‌شده داراست.نتايج تحليل حساسيت نشان داد با افزايش وزن معيار هزينه‌هاي ساخت، در دو نقطه نتايج اولويت‌بندي گزينه‌ها تغيير كرده و اولويت گزينه‌ها جابجا مي‌شود.همچنين معيار وجود معارضين و موانع تأسيساتي و ميراث فرهنگي با داشتن سه نقطه بحراني از بيشترين حساسيت نسبت به تغييرات در بين ساير معيارها برخوردار است.
چارچوب ارائه‌شده در اين پژوهش را مي‌توان چارچوبي مناسب براي تصميم گيران حوزه ريلي به‌منظور اختصاص مناسب بودجه و هزينه در طرح‌هاي ريلي مختلف دانست كه با در نظر گرفتن معيارهاي مؤثر و مد نظر تصميم گيران به تأمين حداكثري خواسته‌ها و انتظارات از يك طرح ريلي مي‌پردازد.
شماره ركورد
189937
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي خطوط راه آهن
استاد راهنما
دكتر سيدمسعود نصر آزاداني