طراحي سطح لغزش كنترلي نوين به منظور بهبود عملكرد سيستم هاي چندورودي تصادفي

دكتري

هدف اين رساله، نگرشي نو به مسأله انتخاب سطح لغزش در روش كنترل ساختارمتغير است. مرور تحقيقات انجام شده در اين حوزه نشان مي دهد كه انتخاب سطح لغزش، كه تأثير به سزايي روي عملكرد سيستم حلقه بسته دارد، با قرار دادن يك قيد اوليه روي ساختار سطح لغزش، انجام گرفته است. اين قيد اوليه، در حقيقت سلب يك درجه آزادي از طراح است كه مي توانست در جهت رسيدن به يك هدف مشخص به او كمك كند. در اين رساله از چنين سطوحي، با عنوان ساختارمشخص ياد مي شود. اگر سطح لغزش، به جاي آن كه داراي يك ساختار از پيش تعيين شده باشد، خروجي يك فرايند طراحي قرار گيرد، امكان برآورده سازي اهداف عملكردي مشخصي را به صورت بهتر، فراهم خواهد كرد. در اين رساله، از سطوح اين دسته با عنوان سطوح ساختارنامشخص ياد مي شود. موضوع اين رساله در ارتباط با سطوح ساختارنامشخص است. به بيان بهتر، در اين رساله، در سطحي بالاتر از سطوح ساختارمشخص، روش هدفمندي براي استخراج سطح لغزش پيشنهاد شده است كه دستيابي به يك عملكرد بهتر را براي سيستم هاي تصادفي چندورودي امكان پذير مي نمايد. رساله حاضر براي رسيدن به هدف خود به چند بخش تقسيم شده است. در ابتدا، خلأ موجود در حوزه مد لغزشي، هم از جهت سيستم هاي مورد مطالعه و هم از جهت نگرش موجود در مورد انتخاب سطح لغزش، به صورت واضح بيان شده و سپس ضرورت استفاده از روش جديد، تشريح شده است. در ادامه، با انتخاب يك شاخص عملكرد، سطح لغزش كنترلي نويني طراحي شده و قابليت آن براي پايدارسازي محلي سيستم هاي تك ورودي قطعي به اثبات رسيده است. سپس با ارائه چند ايده، توانايي پايدارسازي جامع سيستم هاي تصادفي چندورودي توسط سطح لغزش پيشنهادي نمايش داده شده است. همچنين، مزايا و كاركردهاي روش جديد، در قالب فعال سازي سيستم تعليق 4/1 خودرو تشريح شده و در انتها روش پيشنهادي، براي كنترل سيستم تعليق 2/1 خودرو (به عنوان يك نمونه سيستم تصادفي چندورودي) به كار گرفته شده و عملكرد آن (بر مبناي شاخص از پيش تعريف شده) با تعدادي از روش هاي متداول اخير مقايسه شده است تا بهبود عملكرد سيستم هاي تصادفي چندورودي از طريق سطح لغزش نوين پيشنهادي، به عنوان هدف اصلي رساله، نمايش داده شود.

189953

دانشگاه علم و صنعت ايران

كنترل

دكتر علي اكبر جلالي