بررسي تأثير عنصر نقره بر ساختار و سختي آلياژ Al-Cu (201Al) توليد شده به روش سطح شيب‌دار

كارشناسي ارشد

هدف از اين پژوهش، دستيابي به ساختار دانه ريزتر و كروي‌تر و همچنين بهبود سختي آلياژ آلومينيوم 201A است كه با افزودن نقره و اعمال فرايند نيمه جامد روي مذاب و انجام فرايند عمليات حرارتي 6T و 7T روي آلياژ به اين امر دست پيدا كرديم. جهت توليد شمش‌هاي غيردندريتي، روش‌هاي زيادي وجود دارد. فرايند سطح شيبدار خنك شونده به علت سرعت بالاي سردشدن و سادگي سيستم آن، توجه زيادي را به خود جلب كرده است. در اين پژوهش، مذاب آلياژ 201A در دماي ˚C670-665 پس از عبور از سطح شيبدار فولادي ( طول mm200 و تحت زاويه ˚30 درجه) به علت وارد آمدن تنش برشي به شكل غيردندريتي منجمد مي‌شود. مقدار 8/0 درصد وزني نقره به حالت‌هاي مختلف اين آلياژ (نمونه شاهد و نيمه جامد) به اين ماده اضافه شده است. نمونه‌هاي حاصل تحت عمليات حرارتي 6T و 7T قرار گرفتند و پس از متالوگرافي، ريزساختار نمونه‌ها توسط ميكروسكوپ نوري و ميكروسكوپ الكتروني مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل پس از سختي نشانگر آن است كه ريخته‌گري نيمه جامد موجب گلبولي شدن ريزساختار شده است و سختي نيز با نيمه جامد شدن، افزودن نقره و عمليات حرارتي 7T و 6T به ترتيب بهبود مي‌يابد به طوري كه سختي آلياژ ريخته‌گي شاهد كه HV4/90 است كه با افزودن نقره به HV120 و با اعمال فرايند نيمه جامد و عمليات حرارتي 6T و 7T به ترتيب تا HV123، HV165 و HV7/149 افزايش مي‌يابد. حداكثر سختي به دست آمده از آلياژ نقره‌دار تحت عمليات حرارتي 6T است كه مقدار HV7/179 است.

190070

دانشگاه علم و صنعت ايران

شناسايي و انتخاب مواد فلزي

دكتر محمد شاهميري - دكتر سيدحسين رضوي