مدلسازي رياضي دارو رساني با استفاده از نانوذرات ليپوزوم

كارشناسي ارشد

روشهاي مختلف دارو رساني در چند دهه اخير، توجه بسياري از محققين را به خود جلب كرده است. از جمله اين روشها، رسانش دارو توسط كپسوله كردن آنها در نانوذرات ليپوزومي است كه از حدود چهل سال قبل مورد مطالعه و آزمايش باليني قرار گرفته است. داروي مورد نظر جهت بارگيري در ليپوزوم، انسولين مي باشد كه قابل استفاده براي بيماران ديابتي مي باشد. اين مطالعه با هدف توسعه يك مدل رياضي براي بررسي اثر دوزهاي مختلف داروي انسولين ليپوزومال در تنظيم قند خون، تغييرات در غلظت دارو در بدن و محاسبه دوز مناسب دارو انجام شده است. براي كاهش هزينه ها و انطباق با مسائل اخلاقي، مدل سازي رياضي براي به دست آوردن اطلاعات مفيد در مورد دارو، بيماري و اثرات دارو در بدن بيماران در يك روش بي خطر و مقرون به صرفه لازم است. بدين منظور ابتدا مدل فارماكوكينتيك-فارماكوديناميك (PK / PD) مناسب براي انسولين ليپوزومال، انتخاب شده است كه جزء داروهاي جديد براي كنترل قند خون بيماران ديابتي مي تواند محسوب شود بعد از آن مطابق مطالعات قبلي انجام شده مدل تنظيم گلوكز مناسب انتخاب گرديد. در نهايت مدل هاي ساده فارماكوكينتيك فارماكوديناميك ارائه شده براي اين دارو با مدل تنظيم گلوكز اصلاح شده، تركيب شد و مدل كامل تري براي اين دارو ارائه شده است و پارامترهاي مدل برآورد شد. سپس به بررسي اثر دوزهاي مختلف داروي انسولين ليپوزومال تزريقي بر تنظيم ميزان غلظت گلوكز در خون و ميزان بهينه اين داروجهت استفاده براي بيماران ديابتي مد نظر قرارگرفته است. با بررسيهاي به عمل آمده و بررسي اثر غلظت هاي مختلف داروي انسولين ليپوزومال اين نتيجه حاصل شد كه با مقادير K_res=0.0001039 〖min〗^(-1) و K_rel=0.0001331 〖min〗^(-1) مي توان ليپوزومهايي را جهت بارگيري انسولين توليد نمود كه تعداد دفعات مصرف دارو كاهش يافته و نيز با مصرف اين دارو، مكانيسم بدن تا حد امكان به حالت مكانيسم بدن انسان سالم نزديك تر باشد.

190131

دانشگاه علم و صنعت ايران

فرآيندهاي جداسازي

دكتر اميد وحيدي