طراحي سينما گالري با رويكرد بازخواني هندسه ايراني براي طراحي نما

كارشناسي ارشد

چكيده موجوديت معماري داراي ماهيت تركيبي است و متشكل از عناصر قابل رؤيت و غير قابل رؤيت مي‌باشد. پوشش و شكل بيروني ساختمان اولين عنصري است كه از يك بنا ديده مي‌شود، اين عنصر معماري به طور مستقيم و با تأثير زياد عملكرد ساختمان را بيان مي‌كند. پوشش بنا صورتي از لايه‌هاي زيرين متريال و بياني از نيروهاي جاگذاري شده در پروسه ساخت و ساز، مونتاژ و توسعه مي‌باشد و از طريق اين پوشش است كه مصالح اثرشان را منتقل مي‌كنند. يكي از عناصر مهم در طراحي و معماري، الگوها هستند كه در معماري ايراني نيز الگو و نقش، جايگاه ويژه‌اي دارد و به صور گوناگون در بنا مشاهده مي‌شود. از ميان تمامي اين الگوها و نقش‌ها، نقوش هندسي بيشترين جذابيت و تنوع را دارا هستند. نظم هندسي موجود در اين نقوش و توان كاربست اين نظام در معماري پارامتريك امروزي، سبب تغيير درك ما از طراحي و پيشرفت آن شده‌ است. شايد به همين سبب است كه امروزه بهترين زمان براي بازگشت به استفاده از الگوها و نقوش هندسي مي‌باشد. اين تحقيق در تلاش براي بازخواني هندسه ايراني در قالب رسيدن به ايده‌اي براي طراحي پوشش ساختمان مي‌باشد، تا علاوه بر ايفاي نقش نما به لحاظ بصري و زيبايي، پاسخگوي عوامل محيطي نيز باشد. در اين پژوهش كاربست الگو فراتر از يك طرح خواهد بود و روند طراحي با هدف بازخواني هندسه ايراني در بستر تكنولوژي امروزي اهميت پيدا مي‌كند. واژه‌هاي كليدي: هندسه ايراني، الگو، طراحي پارامتريك، طراحي نما، نقوش هندسي

190790

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري فناوري

دكتر احمد اخلاصي