طراحي سامانه پيشرانش تك‌پيشرانه به منظور كنترل وضعيت ماهواره

كارشناسي ارشد

چكيده در اين پروژه به بررسي نيازمندي‌هاي ماموريتي يك ماهواره (با وزن كلي 260 كيلوگرم و عمر ماموريتي 4 سال) براي كنترل وضعيت ماهواره و انجام مانور‌هاي كوچك با در نظر گرفتن موقعيت آن در مدار پايين زمين پرداخته شده است و روش كلي طراحي يك سيستم تك‌پيشرانه با توجه به نوع فعاليت آن، براي يك نمونه فرضي نشان داده شده است. براي اين منظور پس از تعيين مشخصات ماهواره و موقعيت مداري آن به محاسبه سايز عملگرهاي مورد نياز براي انجام مانورهاي لازم و كنترل وضعيت ماهواره (اندازه چرخ‌هاي واكنشي و سطح تراست تراستر) با توجه به اغتشاشات و گشتاورهاي مزاحم مداري پرداخته شده است. سپس به محاسبه تعداد پالس‌ها و زمان كاركرد تراسترها و نهايتا ضربه كل مورد نياز در طول عمر ماموريتي ماهواره پرداخته شده است. ضربه كل در واقع ورودي مورد نياز براي محاسبات سيستم پيشرانش مي‌باشد كه از طريق آن خروجي‌هاي سيستم پيشرانش نظير ميزان پيشرانه مورد نياز، وزن گاز فشار گذار، اندازه مخزن و ديگر پارامترهاي آن محاسبه مي‌شود. بنابراين هدف نهايي كه در طراحي سيستم پيشرانش دستيابي به وزن پيشرانه، وزن خشك و وزن كلي سيستم پيشرانش مي‌باشد كه در اين پروژه محاسبه خواهند شد. هدف ديگر اين پروژه بررسي عملكرد و تغييرات پارامترهاي مختلف سيستم پيشرانش با در اختيار داشتن مخزن دمشي مي‌باشد. براي اين منظور يك كد كامپيوتري نيز طراحي شده كه در پيوست (ب) پروژه ارائه شده است. واژه‌هاي كليدي: تراستر، بستر كاتاليستي، ضربه مخصوص، مخزن دمشي (پايين‌دمنده)

191331

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي هوافضا - پيشرانش

دكتر حجت قاسمي