طراحي مركز طبيعت با رويكرد بايوفيليك

كارشناسي ارشد

چكيده اين حقيقت بر هيچ كس پوشيده نيست كه انسان چه از نظر روحي(و معنوي) و چه از نظر جسمي(و مادي) نيازمند طبيعت است، اين در صورتي است كه امروزه در شهر هاي بزرگ به دليل تراكم بالاي ساختمان و تخريب بيش از حد فضاي سبز، ارتباط مردم و طبيعت تا حد زيادي از بين رفته است و كاهش اين ارتباط مي تواند تاثيرات مخربي بر سلامت روحي افراد داشته باشد. نظريه پردازان بسياري در زمينه طراحي مبتني بر تعامل با طبيعت تحت عنوان طراحي بايوفيليك بحث كرده و ويژگي هايي را براي اين طراحي بر شمرده اند. به كار گيري اين اصول و مفاهيم در رسيدن به يك نمونه مورد قبول نياز مند بحث گسترده است لذا اولويت بندي براي ويژگي هاي طراحي مبتني بر تعامل با طبيعت بر اساس نظريه پردازان طراح ي بايوفيليك و ارائه يك الگوي بهينه براي ارتباط معماري و طبيعت اهميت مي يابد. از اين رو طرح فوق در جهت طراحي يك مجموعه طبيعت محور در منطقه اي در ارتباط نزديك با مردم كه به عنوان معدود مناطق طبيعي در سطح شهر نيازمند حفظ و احترام است ، تلاش مي¬نمايد به شكلي همه¬جانبه از طبيعت بومي در سطوح مختلف منطقه حمايت نمايد و شايد تعريفي متناسب براي ارتباط معماري و طبيعت با اصول طراحي طبيعت¬دوست ارائه دهد.در اين پژوهش تلاش ميشود تا با كنار هم قرار دادن ويژگي¬هاي طراحي بايوفيليك در كنار ديگر مفاهيم طبيعي منطقه با توجه به اقليم نهايتا به الگويي بهينه براي طرح مورد نظر دست يابيم. روش پژوهش بر روش كيفي تحليل محتوي استوار است و جمع آوري داده ها با مطالعات كتابخانه اي منابع معتبر در زمينه معماري بايوفيليك انجام شده است. كلمات كليدي: انسان، طبيعت، ارتباط معماري و طبيعت، طراحي بايوفيليك

191384

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري پايدار

دكتر فيضي - دكتر خاك زند