ارزيابي عددي ضريب رفتار ساختمان با سيستم قاب خمشي فولادي متوسط با لحاظ اثر ديافراگم و مقايسه ان با مقادير پيشنهادي آيين نامه ايران

ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ

توانايي يك سيستم سازه اي به منظور عمل در محدوده غير خطي در آيين نامه هاي طراحي جديد با معرفي ضريب شكل پذيري بيان مي شود. در حقيقت اين ضريب به منظور دوري جستن از يك تحليل غيرخطي است. ضريب رفتار ساختمان دربرگيرنده خصوصياتي مانند شكل پذيري، نامعيني و اضافه مقاومت موجود در سازه ساختمان است. به جهت سهولت تحليل هاي خطي، اغلب آيين نامه ها مانند UBC NEHRP و آيين نامه زلزله ايران نيروي زلزله وارد بر ساختمان ها را با تحليل هاي الاستيك خطي برآورد مي نمايند ولي براي آن كه بتوان از تمام ظرفيت ساختمان در هنگام زلزله شديد استفاده نمود لازم است تا سازه وارد ناحيه غيرخطي شود. لذا نيروي زلزله اي كه از تحليل خطي حاصل شده است با استفاده از ضريب رفتار كاهش يافته و ساختمان براي نيروي كوچكتري طراحي مي شود به عبارت ديگر ضريب رفتار، طيف پاسخ خطي را به طيف پاسخ غيرخطي كاهش مي دهد. در اين پايان نامه براي ارزيابي مقدار ضريب رفتار قاب هاي خمشي فولادي با شكل پذيري متوسط، با استفاده از نرم افزار SAP2000-19 و تحليل استاتيكي غيرخطي)پوش اور( سازه را تحليل نموده و جهت صحت سنجي نتايج از تحليل ديناميك غيرخطي)تاريخچه زماني افزايشي( استفاده شد.براي منظور نمودن اثر ديافراگم،قاب ها به صورت سه بعدي و دوبعدي مطابق مبحث دهم آيين نامه طراحي ايران طراحي شدند و براي منظور نمودن اثر ارتفاع سازه هاي 2 طبقه، 4 طبقه، 8 طبقه و 12 طبقه جهت مدلسازي در نظر گرفته شدند. نتايج به دست آمده نشان داد كه منظور نمودن اثر ديافراگم سقف ها منجر به ضريب رفتارهاي بزرگتري مي شود و با افزايش ارتفاع ضريب رفتارهاي كمتري به دست خواهيم آورد در حالي كه در آيين نامه يك مقدار براي تعداد طبقات مختلف به كار رفته است و اين امر لزوم دقت در انتخاب ضريب رفتار مناسب در طراحي سازه هاي بلندمرتبه را نشان مي دهد. واژه هاي كليدي: ضريب رفتار، تحليل غيرخطي، قاب خمشي متوسط،اثر ديافراگم

191436

دانشگاه علم و صنعت ايران

سازه

دكتر وحيد بروجرديان