عنوان
توسعه روش استخراج الكتروغشايي بوسيله غشاهاي با قابليت استفاده مجدد
نويسنده اصلي
يوسف الياسي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
تكنولوژي غشايي فرآيند اميدوار كننده اي براي عمليات جداسازي آلاينده ها است، اگر خصوصيات آبدوستي، رسوب گيري و قابليت استفاده ي مجدد آن ها قابل بهبود باشد. خاصيت فوق آبگريزي سطح غشاء، باعث كاهش برهمكنش بين آلودگي ها و سطح غشاء مي شود و منجر به كاهش تمايل گرفتگي و خواص خود تميز شوندگي آن مي شود. روش هاي متعددي براي ساخت خواص فوق آبگريزي بر روي سطح غشاء نظير؛ پليمريزاسيون القايي با تابش، خودآرايي لايه-لايه، اكسيداسيون آندي، پيوند فلوئوروكربن ها و الكتروريسي وجود دارند. غشاهاي نانوفيبري الكتروريسي شده به علت كم هزينه بودن، سادگي، سهولت در افزايش مقياس و گستره ي كاربردي وسيع، مواد قابل اعتماد هستند.
امروزه استخراج الكتروغشايي به دليل داشتن مزايايي از قبيل گزينش پذيري و فاكتورهاي تغليظ بزرگ بسيار مورد توجه قرار گرفته است. در روش استخراج الكتروغشايي اغلب از غشاهاي فيبر توخالي تجاري از جنس پلي پروپيلن استفاده مي شود.
در پايان نامه ي حاضر، براي اولين بار، غشاهاي مسطح كامپوزيتي و فوق آبگريز شده ي پلي آكريلونيتريل/پلي دي متيل سيلوكسان/تيتانيم دي اكسيد با قابليت استفاده ي مجدد خوب تا 10 سيكل، به وسيله ي روش الكتروريسي ساخته شد. سپس براي تشكيل برجستگي هاي نانوكلاستر، غشاها با تركيبات انرژي سطحي پايين همچون دي كلرو دي متيل سيلان و تري كلرو متيل سيلان پيوند داده شده و عملكردشان در استخراج الكتروغشايي بعضي از فتالات ها در نمونه هاي آبي مورد بررسي قرار گرفت. سپس فتالات هاي استخراج شده توسط دستگاه كروماتوگرافي گازي با آشكارساز يونيزاسيون شعله اي اندازه گيري شده اند.
ولتاژ اعمال شده، زمان استخراج، سرعت همزدن و حجم فازهاي دهنده و پذيرنده به عنوان عوامل مؤثر بر فرايند استخراج توسط روش سطح پاسخ بر پايه ي طراحي مركب مركزي بهينه شدند. شرايط بهينه به دست آمده، ولتاژ 200 ولت، زمان استخراج 20 دقيقه، سرعت همزدن 1100 دور بر دقيقه، حجم 10 ميلي ليتر فاز دهنده و 1 ميلي ليتر از فاز پذيرنده به دست آمد. تحت شرايط بهينه منحني هاي كاليبراسيون در محدوده ي 200-1 نانوگرم بر ميلي ليتر و 4000-100 نانوگرم بر ميلي ليتر به ترتيب براي دي اتيل هگزيل فتالات (DEHP) و دي بوتيل فتالات (DBP) خطي است و ضرايب همبستگي بزرگ تر از 99/. به دست آمده است. تكرارپذيري در يك روز، در چند روز و غشاء به غشاء در دو سطح غلظتي ( 20 و 100 نانوگرم بر دقيقه) براي DEHP و در دو سطح غلظتي (15 و 2000 نانوگرم بر دقيقه) براي DBP و در غلظت 200 نانوگرم بر ميلي ليتر براي غشاء به غشاء محاسبه گرديد. انحراف استاندارد نسبي در يك روز كم تر از 7 درصد، در چند روز كم تر از 9 درصد و در غشاء به غشاء كم تر از 12 درصد به دست آمد. حد تشخيص و حد تعيين روش براي DEHP به ترتيب 08/. و 25/. نانوگرم بر ميلي ليتر و براي DBP 4/7 و 06/21 نانوگرم بر ميلي ليتر به دست آمد. همچنين به عنوان نمونه ي حقيقي از سه نوع آب استفاده شده است و درصد بازيابي در مورد نمونه هاي آب با مقدار استاندارد افزوده در محدوده ي غلظتي 2000-20 نانوگرم بر ميلي ليتر در بازه ي 108-86 درصد قرار گرفت.
واژه هاي كليدي: قابليت استفاده ي مجدد؛ استخراج الكتروغشايي؛ غشاي مسطح؛ فوق آبگريزي؛ فتالات ها؛ كروماتوگرافي گازي؛ طراحي مركب مركزي
شماره ركورد
191465
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
شيمي - تجزيه
استاد راهنما
دكتر افسانه ملاحسيني