مطالعه تجربي اثر حضور نانوذرات در ميزان جداسازي كروم توسط غشاي مايع تثبيت شده

كارشناسي ارشد

در اين پروژه، جذب و انتقال كروم (VI) از محيط¬هاي اسيدي با استفاده از غشاي SLM مورد بررسي تجربي قرار گرفته است. غشاي پليمري از قالب¬گيري سه مولفه¬ي پلي¬مر، نرم¬ساز و حامل ساخته شد. از اليكات 336 به عنوان حامل استفاده شد و تاثير نرم¬سازهاي مختلف مورد بررسي آزمايشگاهي قرار گرفت. برخي از عوامل موثر بر انتقال كروم (VI) از جمله غلظت حامل در غشا، سرعت هم¬زدن فازها، نوع پلي¬مر، pH فاز مبدا، نوع و غلظت نرم¬ساز، غلظت اوليه¬ي يون كروم در فاز مبدا، نوع فاز مقصد و قدرت اسيدي آن مورد بررسي آزمايشگاهي قرار گرفت و مقدار بهينه¬ي هر كدام تعيين شد؛ ضمن اين¬كه سينتيك استخراج كروم (VI) بررسي و سينتيك درجه¬ي اول تاييد گرديد. آزمايش انتقال در شرايط بهينه¬ي تعيين شده، در مدت زمان 24 ساعت، ميزان بازيابي كروم (VI) را 87% به دست داد. نتايج به دست آمده نشان داد كه با افزايش درصد وزني حامل در غشا، از 5 به 15% ميزان بازيابي كروم (VI) از 6 به حدود 46% افزايش يافت. براي پيداكردن سرعت بهينه¬ي هم¬زدن فازها، پنج سرعت مختلف مورد بررسي آزمايشگاهي قرار گرفت و سرعت 200 دور بر دقيقه به عنوان سرعت بهينه گزارش شد. از بين دو پلي¬مر PTFE و PVC بررسي¬شده، پلي¬مر PTFE به عنوان پلي¬مر بهينه انتخاب شد. مقادير بهينه براي pH فاز مبدا و غلظت كروم (VI) در آن، به¬ترتيب برابر با 5 و 60 ميلي¬گرم بر ليتر گزارش شد. با توجه به گران¬روي نرم¬سازها، ثابت¬دي¬الكتريك و ميزان بازيابي هر كدام از آن¬ها، در نهايت 2-اتيل هگزيل آديپات به عنوان بهترين نرم¬ساز انتخاب و غلظت بهينه¬ي آن در غشا 62% وزني تعيين شد. در نهايت سولفوريك-اسيد به غلظت 25/1 مول بر ليتر به عنوان فاز مقصد انتخاب شد. در گام پاياني تاثير حضور نانوذره در ساختار غشا و اثر مقدار آن بر بازيابي كروم (VI) بررسي گرديد. مقدار 8% وزني از نانوذره¬ي SiO2، توانست كروم را به ميزان 96/5% بازيابي كند و SiO2 به عنوان كاراترين نانوذره انتخاب شد.

191625

دانشگاه علم و صنعت ايران

طراحي فرايند هاي جداسازي

دكتر احمد رهبر كليشمي