ارائه يك مدل برنامه ريزي چند هدفه براي زمانبندي شيفت كاري پرستاران با ملاحظات ارگونومي ؛ مطالعه موردي

كارشناسي ‌ارشد

امروزه برنامه¬ريزي نيروي انساني براي مديران مياني به‌عنوان چالشي بحث‌برانگيز مطرح مي¬شود. در اين بين بيمارستان¬ها كه بخش اعظم هزينه¬هاي آن صرف حقوق و دستمزد پرستاران مي‌شود بيش از ساير سازمان¬هاي خدماتي نيازمند يك برنامه¬ريزي صحيح جهت كاهش هزينه¬ها مي¬باشند. از طرف ديگر، حجم كاري بالا در بيمارستان¬ها و كمبود نيرو، سبب بالا بودن فشار كاري و درنتيجه افزايش خستگي و كاهش بهره¬وري مي¬شود و به دنبال آن، موجب ايجاد فرسودگي شغلي در پرستاران مي¬¬گردد. تخصيص نوبت¬هاي كاري متفاوت در روزهاي هفته و در ساعات مختلف از شبانه¬¬روز و همين¬طور اضافه¬كاري ¬هاي موجود مي-تواند عامل اصلي اين مشكلات باشد. لذا زمانبندي نوبت‌هاي كاري پرستاران مستلزم توجه توأمان به محدوديت¬ها و پارامترهاي متفاوتي است تا مشكلات ناشي از چرخش زمان كار براي پرستاران به حداقل رسانيده شود. ازاين‌رو، پژوهش حاضر به طراحي يك مدل جهت برنامه ‌ريزي نوبت‌كاري كاركنان بخش پرستاري با سطوح مختلف تخصص و قرارداد هاي كاري متفاوت مي¬پردازد كه در آن معيارهاي ارگونوميكي، نوبت‌هاي درخواستي كاركنان و پارامتر هزينه در نظر گرفته¬شده است. اطلاعات مورد استفاده در مدل ارائه‌شده، با انجام مصاحبه با خبرگان پرستاري، كارشناسان حاكميت باليني و كارگزيني و همچنين پاسخگويي كاركنان به پرسشنامه MEQ(ريتم سير كاردين) جمع‌آوري‌شده است. بخش ارتوپدي بيمارستان بقيه‌الله (عج) شهر تهران مورد مطالعه قرار گرفت و مدل نهايي توسط نرم‌افزار گمز (GAMS) اجرا و نهايتاً برنامه نوبت‌كاري كليه كاركنان با توجه به معيارهاي ارگونومي، نوبت‌هاي درخواستي كاركنان، نيازهاي بيمارستاني و پارامتر هزينه ارائه‌ شده است. علاوه بر اين، برخي از پارامترهاي مدل مورد تحليل حساسيت قرار گرفت. برنامه پيشنهادي نوبت‌كاري با توجه به قوانين و سياست‌هاي بيمارستان، از يك‌ طرف مي‌تواند كارايي و رضايت پرستاران را بهبود بخشد و از طرف ديگر آثار اختلالات ناشي از نوبت‌كاري آنان را كاهش دهد. كليدواژه : زمانبندي، زمانبندي نوبت‌هاي كاري پرستاران، برنامه‌ريزي رياضي، بهينه‌سازي، بيمارستان.

191993

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر علي بنيادي نائيني

مهندسي صنايع

دكتر آرمين جبارزاده