بررسي اثر ماسه تَر بر روي مقاومت برشي بالاست با استفاده از دستگاه برش مستقيم بزرگ‌مقياس

كارشناسي ارشد

خطوط بالاستي بخش زيادي از راه‌آهن ايران را تشكيل مي‌دهند. ورود مصالح ريزدانه (آلوده‌كننده) به خطوط بالاستي عملكرد و ايمني آن‌ها را دچار ضعف مي‌كند. آلودگي مي‌تواند ريزدانه نفوذ كرده از سمت زيربالاست و بستر باشد، يا ذرات ناشي از خردشدگي دانه‌هاي بالاست و يا ورود مصالحي همچون گرد زغال‌سنگ و ماسه كوير از طريق سطح بالاست. عبور بخش قابل‌توجهي از اين خطوط از مناطق كويري آن‌ها در معرض آلودگي با ماسه كوير قرارداد است. مقاومت برشي بالاست نقش مهمي در حفظ پايداري خط و جلوگيري از حوادثي مانند خروج از خط دارد. اضافه شدن آب به اين شرايط مي‌تواند وضعيت پايداري خط را دچار مشكلات بيشتري كند. بدين منظور در تحقيق پيش‌رو مقاومت برشي بالاست آلوده با ماسه تر با استفاده از آزمايش برش مستقيم بزرگ‌مقياس موردبررسي قرار گرفت. نمونه‌هايي با 4 ميزان آلودگي 14%، 21%، 28 و 35% و 4 ميزان متفاوت رطوبت6%، 9%، 12% و 15% مورد آزمايش قرار گرفت. نتايج نشان‌داد كه در هر ميزان آلودگي مشخص، افزايش ميزان آب وارد شده به نمونه منجر به كاهش مقاومت برشي آن مي‌گردد. مقايسه با نتايج اين پژوهش با مقاومت برشي بالاست آلوده با ماسه (خشك)، نشان مي‌دهد با حضور آب شاهد كاهش در مقاومت برشي بالاست خواهيم بود. همچنين بررسي رفتار انبساطي نمونه‌ها از طريق اندازه‌گيري تغيير شكل قائم نمونه‌ها در طي بارگذاري انجام شد. در اين مورد نيز مقايسه نتايج با نمونه‌هاي آلوده با ماسه (خشك) نشان مي‌دهد حضور رطوبت كاهش در اتساع نمونه را در پي دارد. بررسي نمونه‌هاي مرطوب با ميزان مختلف رطوبت هم نشان داد كه با افزايش رطوبت از ميزان اتساع نمونه‌ها كاسته مي‌شود. واژه‌هاي كليدي: بالاست، ماسه تر، آزمايش برش مستقيم بزرگ‌مقياس، مقاومت برشي، رفتار انبساطي.

192049

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي خطوط راه آهن

دكتر سيدجواد ميرمحمدصادقي