عنوان
الگوريتم بهينهي دستهبندي نوع بينظميهاي تپش قلب
نويسنده اصلي
پوريا غضنفريان پور
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
چكيده
تشخيص خودكار غيرعادي بودن تپشهاي قلب توسط سيگنال الكتروكارديوگرام اهميت بالايي در كاربردهاي مربوط به مراقبتهاي سلامتي دارد. براساس استاندارد پيشنهاديANSI/AAMI EC57:1998، تپشهاي قلب به چهار نوع دستهبندي ميشوند. اين تپشها عادي ، نابهجايبطني ، فرانابهجايبطني و ادغام شده ميباشند.
تا كنون روشهاي مختلفي از جمله متمايزكنندهي خطي (LDA)، انواع شبكههاي عصبي مصنوعي (ANN) و ماشين بردار پشتيباني (SVM) جهت دستهبندي نوع تپش قلب ارائه شده است. در اين روشها قسمتي از دادهها جهت تعليم دستهبندي كننده اختصاص مييابند و در نهايت باقي دادهها به منظور ارزيابي عملكرد دستهبندي كننده مورد استفاده قرار ميگيرند.
در اين پژوهش يك روش نوآورانه جهت متمايز كردن تپشهاي نابهجايبطني ارائه شده است. تپشهاي نابهجايبطني در ميان افراد بسيار رايج بوده و در اكثر موارد علائم باليني ندارند، اما با پردازش سيگنال الكتروكارديوگرام قابل تشخيص ميباشند. روش ارائه شده بر مبناي يك الگوريتم برنامهنويسي پويا جهت تطبيق الگو و يك روش آماري با نام تخمين چگالي هستهاي ميباشد. روش پيشنهادي در اين پژوهش بر روي 38 فرد از پايگاه دادهي MIT-BIH بدون استفاده از قسمتي از دادهها به عنوان تعليم، منجر به نتيجهي با دقت، حساسيت، ويژگي و نرخ تشخيص مثبت به ترتيب 98.5%، 91.4%، 99.1% و 88.7% شده است.
واژههاي كليدي: ECG، دستهبندي تپش قلب، سيگنال الكتروكارديوگرام، تپشهاي نابهجايبطني
شماره ركورد
192244
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
استاد مشاور
دكتر احمد آيت اللهي
رشته تحصيلي
الكترونيك - سيستم هاي ديجيتال
استاد راهنما
دكتر علي صدر