ارزيابي اثر نانو مواد بر خصوصيات مخلوط آسفالتي با استخوانبندي درشت دانه ( SMA)

كارشناسي ‌ارشد

در دهه‌هاي اخير محققين با تغيير ساختار دانه بندي، مخلوط آسفالتي با استخوان بندي سنگدانه اي (SMA) را ايجاد كردند. در كشور ايران تاكنون در چند پروژه راهسازي از مخلوط آسفالتي با استخوان بندي سنگدانه اي استفاده شده است و انتظار ميرود كه در سالهاي بعد با توجه به عملكرد اين نوع مخلوط، استفاده از آن بيشتر شود. از طرفي امروزه افزايش تردد بارهاي سنگين و تنوع آب و هوايي منجر به خرابي هايي از نوع عريان شدگي، شيارشدگي، خستگي و .. در روسازي هاي آسفالتي شده كه در پي آن هزينه تعمير و نگهداري از جاده ها را افزايش داده است. بنابراين امر ارتقاء خواص قير و مخلوط هاي آسفالتي اجتناب ناپذير شده است. نانو زايكوترم به عنوان يكي از پركاربردترين افزودني ضد عريان شدگي و ايوانيك به عنوان افزودني نوين، باعث بهبود مقاومت مخلوط آسفالتي در برابر رطوبت ميشود. لذا هدف اصلي اين مطالعه آزمايشگاهي، بررسي تأثير زايكوترم و ايوانيك به عنوان مواد افزودني اصلاح كننده ي قير روي خواص عملكردي آسفالت SMA ميباشد. در اين پژوهش از مصالح سيلسي و آهكي، قير70/60، دو افزودني ايوانيك دگوسا (TEGO Addibit L300) به ميزان 15/0%، 25/0% و 35/0% و زايكوترم (Zycotherm) به ميزان 05/0%، 1/0% و 15/0 درصد وزني قير استفاده شده است. آزمايش FTIR روي قير و آزمايشهاي مدول برجهندگي، كشش غيرمستقيم، آب جوشان و خزش ديناميكي روي نمونه هاي آسفالتي به منظور كنترل حساسيت رطوبتي و پتانسيل شيارشدگي انجام گرفته است. نتايج آزمايش ها نشان ميدهد كه مواد ضد عريان-شدگي ايوانيك تا 21 درصد و زايكوترم تا 31 درصد باعث بهبود عملكرد مخلوط آسفالتي SMA در مقابل رطوبت ميشود. همچنين در تحليل و مقايسه اين دو ماده به اين نتيجه ميرسيم كه تأثير نانو ماده زايكوترم در بهبود خواص رطوبتي و عملكردي مخلوط نسبت به ماده ايوانيك مطلوب تر ميباشد.

192849

دانشگاه علم و صنعت ايران

راه و ترابري

دكتر محمود عامري