بررسي حذف آموكسي سيلين و ديكلوفناك از محيط آبي به كمك نانوذرات مغناطيسي هسته-پوسته و زئوليت اصلاح شده با سورفكتانت

كارشناسي ‌ارشد

آلاينده هاي دارويي يكي از مسائل حاد زندگي امروزي به شمار مي‌آيند. ورود داروها از جمله تركيبات فعال ضددرد، آنتي بيوتيك ها، ضدعفوني كننده‌ها و هورمون ها به چرخه غذايي، مخاطرات زيست محيطي فراواني را به دنبال دارد. در سال هاي اخير استفاده از فرآيند جذب سطحي به منظور حذف آلايندهاي آلي به طور گسترده اي به كار گرفته شده است. در اين پژوهش از عمليات جذب سطحي ناپيوسته به منظور حذف داروهاي آموكسي سيلين و ديكلوفناك از محيط آبي به وسيله جاذب هاي مغناطيسي سنتز شده و جاذب طبيعي اصلاح شده با سورفكتانت ستيل‌تري‌متيل‌آمونيوم برميد استفاده گرديد. با مقايسه نانوجاذب هاي سنتزشده و جاذب طبيعي اصلاح شده، مي توان نتيجه گرفت كه ظرفيت جذب جاذب طبيعي اصلاح شده به مراتب بيشتر از جاذب هاي سنتز شده مي باشد. در سامانه ناپيوسته، تأثير پارامترهاي جذب شامل زمان تماس، pH محلول، مقدار جاذب، غلظت اوليه محلول دارو و دما براي جاذب طبيعي اصلاح شده، مورد بررسي قرار گرفتند. درصد حذف داروي آموكسي سيلين و ديكلوفناك با غلظت ppm 20، با افزايش مقدار جاذب طبيعي اصلاح شده از g/L 5/0 تا g/L 20 به ترتيب 09/72% و 78/68% افزايش يافت. همچنين نتايج نشان دادند كه با افزايش دما ظرفيت جذب جلذب طبيعي اصلاح شده در جذب آموكسي سيلين و ديكلوفناك به ترتيب افزايش و كاهش مي يابد. نتايج داده‌هاي آزمايشگاهي به‌وسيله سه مدل هم‌دما (لانگموير، فرندليچ و تمكين) برازش شد كه حداكثر ظرفيت جذب جاذب طبيعي اصلاح شده از هم‌دماي فرندليچ براي آموكسي سيلين و هم دماي لانگموير براي ديكلوفناك در اين حالت‌ها به ترتيب 303/37 و mg/g 364/34 در دماي C 25° بدست آمد. در هر يك از حالت‌ها، معادله سينتيك شبه مرتبه دوم توصيف بهتري از داده‌هاي آزمايشگاهي را نشان داد. خصوصيات زئوليت به‌وسيله آزمون‌هاي XRF، SEM، BET، و FTIR انجام شد كه بر اساس آزمون BET مقدار سطح ويژه، متوسط قطر حفرات و حجم كل حفرات زئوليت به ترتيب m2/g 931/11، nm 546/31 و cm3/g 0941/0 بدست آمد.

193278

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي

دكتر احمد رهبر كليشمي