بررسي افزايش استحكام اتصال چسبي تك لبه اي به وسيله ي ايجاد شيار در چسبنده

كارشناسي ارشد

يكي از متداول¬ترين انواع اتصالات چسبي اتصال چسبي تك¬لبه¬اي مي¬باشد كه توجه بسياري از مطالعات را به خود جلب كرده است. روش¬هاي مختلفي براي افزايش استحكام اتصال چسبي تك¬لبه¬اي ارائه شده است كه باعث افزايش بارپذيري آن مي¬شود. در بسياري از اين روش¬ها كاهش تنش پوست¬كني به عنوان هدف اصلي در نظر گرفته شده است. تعدادي از اين روش¬ها با استفاده از بهبود هندسه¬ي اتصال و برخي ديگر با استفاده از تغيير خواص مكانيكي لايه¬ي چسب استحكام اتصالات چسبي تك¬لبه¬اي را افزايش داده¬اند. در اين پروژه به منظور بهبود استحكام اتصال چسبي تك¬لبه¬اي به وسيله¬ي تغيير در هندسه¬ي اتصال دو نوع شيار در چسبنده به صورت عددي و آزمايشگاهي مورد مطالعه قرار گرفت. در ابتدا شيار داخلي و خارجي با توجه به صفحه¬ي همپوشاني معرفي شد. سپس تأثير متغيرهاي شيار بر روي توزيع تنش لايه¬ي مياني چسب مورد بررسي قرار گرفت. متغيرهاي شيار داخلي شامل پهنا، عمق، زاويه و فاصله¬ي شيار از انتهاي طول همپوشاني مي¬باشد. از طرف ديگر دو شكل مختلف براي شيار خارجي در نظر گرفته شد. متغيرهاي شيار خارجي مستطيلي شامل پهنا و عمق آن مي¬شد در حالي كه متغير شيار خارجي نيم¬دايره¬اي تنها عمق آن بود. پس از آن كه تأثير متغيرهاي مختلف شيارهاي داخلي و خارجي بر روي توزيع تنش لايه¬ي مياني چسب مورد تحليل قرار گرفت تعدادي از اتصالات چسبي تك¬لبه¬اي به صورت آزمايشگاهي مورد آزمون قرار گرفتند. اتصالات ساخته شده شامل اتصالات بدون تغيير هندسي، با پيكربندي شيار و در برخي از موارد با پيكربندي پخ¬خورده بود. نتيجه¬ي اين پروژه نشان داد كه ايجاد شيار در چسبنده مي-تواند به صورت چشم¬گيري باعث افزايش استحكام اتصال چسبي تك¬لبه¬اي شود.

193501

دانشگاه علم و صنعت ايران

مكانيك جامدات - طراحي كاربردي

دكتر مجيدرضا آيت اللهي