اثر حضور نانوذرات بر روي عملكرد غشاي مايع تثبيت‌شده در حذف رنگ سبز مالاشيت (MG)

كارشناسي ارشد

با پيشرفت تكنولوژي و نياز روز افزون به محيط‌زيستي عاري از هرگونه آلودگي، سيستم‌هاي جداسازي هر روزه با پيشرفت‌هاي چشم‌گيري روبرو بوده‌اند. يكي از بزرگترين اهداف در طراحي اين سيستم‌ها، بازدهي بالا، گزينش پذيري مطلوب و مصرف انرژي كم بوده است. در سال‌هاي اخير استفاده از فرايندهاي غشايي به ويژه غشاي مايع تثبيت‌شده (SLM) براي جداسازي آلايندها از محلول‌هاي آبي مورد استفاده قرار گرفته است. در كار حاضر استخراج رنگ كاتيوني سبز مالاشيت از محيط آبي به روش غشاي مايع تثبيت شده بر پايه روش طراحي آزمايش سطح پاسخ مورد مطالعه قرار گرفت. 2-اتيل هگزيل فسفات (مخلوطي از استرها) (D2EHPA/M2EHPA) به عنوان حامل، روغن آفتابگردان به عنوان رقيق‌كننده و استيك اسيد به عنوان فاز پذيرنده مورد استفاده قرار گرفته است. ابتدا تاثير پارامترهاي عملياتي بر روي درصد استخراج از جمله: pH فاز خوراك، غلظت اوليه‌ خوراك، غلظت حامل، غلظت اسيد در فاز پذيرنده مورد بررسي قرار گرفته و بهينه شدند. شرايط بهينه براي استخراج رنگ سبز مالاشيت در فرايند SLM در pH فاز خوراك 10، غلظت اوليه‌ خوراك mg/L 135، غلظت حامل %V/V 22، غلظت استيك اسيد M 6/0 و سرعت همزن rpm 600 در مدت زمان h 10 به دست آمد. تحت شرايط درصد استخراج رنگ سبز مالاشيت و پايداري سيستم، به ترتيب 154/93 % و h 40 اندازه گيري شد. در ادامه اين كار، اثر حضور نانوذرات آبدوست TiO2 و آبگريز SiO2 در غلظت‌هاي مختلف در مايع غشا بر روي درصد استخراج و پايداري سيستم مورد مطالعه قرار گرفت. نانوذرات آبگريز SiO2 موجب بهبود عملكرد سيستم شده و با بارگذاري تا mg/mL 5 در فاز آلي غشا درصد استخراج و پايداري سيستم را، به ترتيب به 070/99 % و h 70 افزايش داده است. واژه‌هاي كليدي: غشاي مايع تثبيت‌شده، سبزمالاشيت، طراحي آزمايش، رنگ، نانوذره

193523

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شيمي

دكتر احمد رهبر - دكتر تورج محمدي