مدلسازي يكپارچه حمل و نقل و كاربري زمين با استفاده از روش هاي شبيه سازي (مطالعه موردي شهر قم)

كارشناسي ارشد

امروزه ارتباط بين مدل‌هاي برنامه‌ريزي حمل و نقل و كاربري زمين در برنامه‌ريزي شهري توجه بسياري از محققان را به خود جلب كرده است. تأثير الگوي كاربري زمين در چگونگي شكل گيري سفر و نحوه توزيع آنها در نواحي مختلف و مدل هاي تقاضا در برنامه‌ريزي حمل‌ونقل بسيار پررنگ است. استفاده از مدل‌هاي يكپارچه كاربري زمين و حمل‌ونقل سبب پيش‌بيني توسعه هر يك از مناطق، تغيير در الگوي سفرهاي ايجادشده در نواحي ترافيكي و افزايش دقت پيش‌بيني وضعيت آينده مي‌شود. اين سناريوها مي‌تواند شامل سياست‌هاي كنترلي متفاوت، پروژه‌هاي استراتژيك و احداث زيرساخت‌ها باشد. لذا در اين پژوهش يك الگوي انتخاب محل سكونت و اشتغال با استفاده از يك چارچوب مدلسازي انتخاب گسسته در اربنسيم در شهر قم با اهداف زير اعمال مي شود: (1) ارائه مدل يكپارچه تعامل حمل و نقل و الگوي كاربري زمين در قالب عامل قيمت گذاري زمين و رفتار افراد، (2) بررسي عوامل مؤثر در انتخاب محل سكونت و اشتغال براي پيش بيني تغييرات در مكان ها و (3) به دست آوردن پيامدهاي سياست گذاري قيمت بازار مسكن محلي در حمل و نقل. براي انجام اين كار متغيرهاي موردنياز مدل‌سازي تعيين و اطلاعات اقتصادي و اجتماعي لازم از شركت‌ها و سازمان‌هاي مختلف جمع‌آوري گرديد. در گام بعدي فرايند ساخت مدل و كاليبره كردن بر اساس اطلاعات سال پايه انجام شده و هر يك از مدل‌هاي كاربري زمين به همراه زير مدل‌هاي تشكيل‌دهنده آن‌ها ساخته ‌شد و پس از آن، صحت سنجي مدل‌ها بر اساس اطلاعاتي كه در تخمين مدل‌ها از آن‌ها استفاده نشد انجام ‌گرفت. در خروجي نرم افزار، مدل‌هاي يكپارچه براي سال طرح اجرا گرديد تا الگوي توزيع جمعيت و اشتغال در شهر قم به دست آيد. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه ميزان دسترسي بين هر جفت ناحيه ترافيكي و متغيرهاي اقتصادي - اجتماعي مانند درآمد، بعد خانوار، مالكيت خودرو و قيمت زمين از عوامل مهم در تعيين محل هاي مسكوني و شغلي خانوار در قم است. علاوه بر اين، گروه هاي سني و درآمدي مختلف ترجيحات متفاوتي براي مكان مسكوني و شغلي خود دارند.

194073

دانشگاه علم و صنعت ايران

حمل و نقل

دكتر شهريار افندي زاده زرگري - دكتر محمود احمدي نژاد