بررسي آزمايشگاهي تأثير بارهاي قائم و جانبي بر مقاومت طولي خطوط بالاستي

كارشناسي ارشد

با توجه به گسترش روزافزون خطوط جوشكاري پيوسته، مبحث مقاومت طولي خطوط بالاستي و تأثير مستقيم آن بر روي كمانش خط، يكي از موارد مهم و چالش برانگيز در راه آهن تلقي مي شود. نيروهاي وارده به خط شامل نيروهاي قائم، جانبي و طولي مي باشند كه در اين بين وجود نيروي طولي لازمه ي ايجاد تنش در داخل ريل مي باشد. سازه ي خط بايد اين توانايي را داشته باشد تا در مقابل انواع نيروهاي وارده همچون نيروهاي تكرار شونده قائم، جانبي، طولي و پيچشي ناشي از ترافيك و تغييرات دمايي مقاومت كافي از خود نشان دهد و دچار كمانش، جابجايي هاي بيش از مقادير استاندارد و يا هرگونه خرابي هاي ديگري كه مي-توانند بهره برداري از خط را مختل كنند، نشود. پايان نامه ي حاضر به بررسي اثر اعمال بارهاي قائم و جانبي بر مقاومت طولي خطوط بالاستي پرداخته است. با توجه به بررسي هاي انجام گرفته در اين حوزه مشاهده شد كه تاكنون كار آزمايشگاهي و عددي با بار قائمي معادل بار قطار و حضور توأم بارهاي قائم، جانبي و طولي انجام نگرفته است. جهت انجام اين كار از قاب بارگذاري موجود در آزمايشگاه روسازي دانشكده راه آهن دانشگاه علم و صنعت ايران استفاده شد و پس از تهيه و تكميل تجهيزات و ادوات مورد نياز، تست هاي تعريف شده انجام گرفت. در ادامه مدلسازي عددي با استفاده از نرم افزار آباكوس ساخته و جهت اعتبارسنجي نتايج آزمايشگاهي مورد استفاده قرار گرفت. انجام آزمايشات تعريف شده نشان داد كه با اعمال بار قائم به خط، مقاومت طولي خط به شدت افزايش پيدا مي كند. به گونه اي كه با اعمال بارهاي قائم 10، 20 و 30 تني به خط، مقاومت طولي آن به ترتيب 105/75 % ، 174/1 % و 197/06 % افزايش مي يابد. همچنين با اعمال بار جانبي مقاومت طولي پانل خط به مقدار كمي كاسته مي¬شود كه اين كاهش در هنگام عدم حضور بار قائم برابر 9/9 % بوده و با افزايش بار قائم، ميزان آن كمتر شده و در نهايت به 5/15 % مي رسد.

194356

دانشگاه علم و صنعت ايران

خط و سازه‌هاي ريلي

دكتر جبارعلي ذاكري سردرودي