ارائه مدل توليد سفرهاي اشتراكي خانوارهاي شهرهاي بزرگ

كارشناسي ارشد

به طور كلي اعضاي يك خانوار تاثير زيادي در تصميم‌هاي يكديگر دارند. درواقع افراد با توجه به نوع نقش و وظيفه‌اي كه در خانواده دارند، مي‌توانند به طور مستقيم يا غيرمستقيم بر تصميم فرد ديگر، در انتخاب نوع فعاليت و الگوي سفرش تاثيرگذار باشند. در سال‌هاي اخير اين شيوه اثرگذاري اعضاي خانوار بر روي انتخاب‌هاي يكديگر، توجه بسياري از محققين را به خود معطوف داشته است. بيشتر اين مطالعات برروي تصميمات سرپرست خانوار يا بطور خاص بر والدين و برخي نيز به صورت خاص برروي سفرهايي از نوع خاص(مثل سفرهاي همراهي) تاكيد داشتند. در مطالعه پيش رو، مدلي از جنس لوجيت چندجمله‌اي براي تمام اعضاي خانوار در نظر گرفته شد كه در آن، با در نظر گرفتن الگوي فعاليت روزانه هر فرد، مطلوبيت مشترك اعضا در كنار يكديگر، به طور خاص‌تر، سنجيده مي‌شود. اين مدل كه بر اساس الگوي فعاليت سه گانه «اجباري»، «غيراجباري»، «ماندن در خانه» عمل مي‌كند، به بررسي نوعي از ساختار انتخاب مي‌پردازد كه در آن تمامي تركيب‌هاي ناشي از الگوي فعاليت‌هاي اعضاي خانوار تحت عنوان گزينه‌هاي محتمل خانوار، مدل‌سازي مي‌شوند. تابع مطلوبيت هر گزينه شامل مشخصه‌هاي مختلف فردي و گروهي مي‌شود كه تعامل افراد مختلف را مورد بررسي قرار مي‌دهد. اطلاعات استفاده شده در اين مطالعه، حاصل پرسشگريهاي صورت گرفته از خانوارهاي شهر مشهد بوده كه در آن افراد در دستههاي: 1-شغل آزاد، 2-خانهدار، 3-كودك پيش از دبستان، 4-كارمند، 5-دانشآموز، 6-بزرگسال بيكار و 7-دانشجو، قرار گرفتند. چگونگي رفتار اين افراد با مشخصههاي مختلف فردي و در قالب گروههاي دو و سه نفره، در انتخاب الگوي فعاليت روزانهشان مورد مدلسازي قرار گرفت. نهايتاً مشاهدات حاصل از خروجي مدل، تاثير شگرف فرد خانهدار و كودك را در انتخاب الگوي فعاليت اشتراكي و در تركيبهاي مختلف افراد نشان مي‌دهد. با در نظر گرفتن تعاملات ازين دست، مي‌توان در زمينه حمل‌و‌نقل، تصميمات دقيق‌تري در سطح كلان اتخاذ كرد.

194381

دانشگاه علم و صنعت ايران

حمل و نقل

دكتر شهريار افنديزاده