توسعه مدل پايداري در پروژه‌هاي عمراني با استفاده از روش‌هاي تصميم‌گيري چند معياره

كارشناسي ارشد

در اين پژوهش كوشش شده تا ابعاد مختلف پايداري در مديريت پروژه‌هاي عمراني مورد بررسي قرار گيرند. در مرور ادبيات موضوع به اين نتيجه رسيديم كه آنچنان كه بايد و شايد به موضوع پايداري در پروژه‌هاي عمراني پرداخته نشده است؛ در نتيجه ما در اين پژوهش بر آن شديم تا با استفاده از پرسش‌نامه و نظرات خبرگان و همچين روش ديمتل فازي، ابعاد مختلف پايداري را بررسي كنيم و درجه اهميت هركدام را نسبت به ديگري مشخص سازيم. روش ديمتل فازي نيز از آن جهت انتخاب شد كه اهميت و تاثير معيارها را بر يكديگر تا حد قابل توجهي مي‌سنجد. لازم به ذكر است كه در پژوهش‌هايي كه پيش از اين صورت گرفته بيشتر به بعد اقتصادي توجه شده و ابعاد اجتماعي و زيست محيطي مهجور مانده بودند. بررسي‌هاي صورت گرفته نشان داد كه هنوز هم بعد اقتصادي پايداري در پرو‌ژه‌هاي عمراني جايگاه بسيار بالاتري دارد و خبرگان اين حوزه معيارهاي اقتصادي را پر اهميت‌تر از معيارهاي اجتماعي و زيست‌محيطي قلمداد كردند. بدين صورت كه متخصصان اين حوزه از بين 6 معيار مهم، چهار معيار را از ابعاد اقتصادي انتخاب كردند و از دو بعد ديگر هر كدام يك معيار. يعني طبق نتايج اين تحقيق، از نظر خبرگان، ترتيب اهميت ابعاد پايداري، به صورت 70درصد بعد اقتصادي، 15درصد بعد زيست محيطي و 15درصد بعد اجتماعي است.

194613

دانشگاه علم و صنعت ايران

مديريت مهندسي

دكتر مرتضي باقرپور